Follow by Email

Thursday, 27 April 2017

මිහිරි සිහිනයක දැවටුණු මිහිරි ගීතයක් වාගේ





මේ වතාවේ මම ලංකාවට පැමිණි ගමනේදී මා හැදුනු වැඩුණු බණ්ඩාරවෙල පැත්තට කිහිපවරක්ම යන්නට අවස්තාව ලැබුණා.

සාමාන්‍යයෙන්  අම්මා සහ තාත්තා බලන්නට යන මුල්ම ගමන අප රටට පාතබා දිනක්  හෝ දෙකක්  ඇතුලත සිදු කිරීම මගේ සිරිතක් .

අප ගුවන් තොටුපළෙන් කෙලින්ම නිම්මිලාගේ මහගෙදරට යනනිසා එහි එක රැයක් ගතකර මගේ දෙමව්පියන් බැලීමට යෑමයි අපේ සිරිත.

මේ වතාවෙත් අපේ බණ්ඩාරවෙල යෑම සිදුවුනේ ඒ විදිහටමයි.

වෙනදාට වඩා වෙනසකට තිබුණේ අප වසර ගනණාවකින් වන් දැක නොතිබූ පවුල් හතරකට ගෙවල් හදා ගැනීමට සහය වී තිබීමත් , ඒ නිසාම ඔවුන්ගේ නිවාස බලන්නට යෑමට මට අවශ්‍ය වීමත්ය.

මේ ගමන් ගැන මගෙ සිතේ  තිබුණත් වසර ගනණාවකින් සියරට පැමිණි තම සොහොයුරා තම තම නිවාස වල කෑම වේල් වලට පැමිණෙන තෙක් බලා හිඳිනා අපේ සොහොයුරියන්  මට මග හැරිය නොහැකිය.







විශේෂයෙන් අපේ පුත්‍රයා සුපුන්  බණ්ඩාරවෙල ගමනෙදී ආවරණය කරන්නට යොදාගෙන තිබූ  රාවණා, දුන්හිඳ , දියලුම දියඇලි, හොර්ටන් තැන්න ආදී ගමන් බිමන් රාශියකි.

සුපුන්ගේ උපන්දිනය වෙනුවෙන් සූදානම් කර තිබූ  දාන මාන කටයුතු ද යොදාගෙන තිබුනේ මේ ගමන්වාරයටමය

රාජකාරී රාශියකි. හැමෝම සතුටුවන ලෙස ඒවා පෙළගැස්විය යුතුය.

සියල්ල ඉතා පරිස්සමින් කල යුතු විය. පොඩ්ඩ එහෙ මෙහෙ වුවහොත් සාමය කඩවිය හැකිය.

අප ලංකාවට පැමිණ සිටින්නේ නිවාඩු ගතකරන්නටය.

මගේ සිතැඟි ආශාවන්ට පමණක් මුල්තැන දිය නොහැකිය.

මේ කතාවට පාදක වන්නේ එසේ අපේ ගමට ගිය පළමු වතාවේ විනෝදචාරිකා, නෑදෑ හිතවතුන්ගේ ආරාධනා  ආදී නොයෙකුත් රාජකාරි මැද මගේ හිතට සතුටක් දෙන අනෙකුත් දේවල් වෙත මා යොමු වූ හැටියි.



රංජිත් අපේ ගෙදර ඇවිත්




මේ කියන දවසේ මහ ගෙදර පැමිණි අපි අම්මා තාත්තා ඇතුලු පවුලේ අයත් සමග විස්තර කතා කරමිනුයි සිටියේ.

මගේ ජංගම දුරකතනය නොනවත්වා නාද වෙනවා.

මේ අතරේ කිසියම් නෙත් දෙකක් කලබළයෙන් මෙන්  මගෙ දුරකතනය දෙස තම අවධානය යොමුකරනවා.

"හලෝ දොස්තර මහත්තයා කොහොමද? "

එහා පැත්තෙන් කතා කරන්නේ කිරිඔරුවේ රංජිත් රාජපක්ෂ , අපි උදව් කල හතරවෙනි නිවසේ අයිතිකාරයා.

"ගමේ ආවා කියලා නම් ආරංචි වුණා. ඒත් ඉතිං   අපට  තාම හරියට බලාගන්න බැරිවුණානේ .

දොස්තර මහත්තයාට මෙහෙ එන්න වෙලා නැතිව ඇති . අපි එන්නද ඔය පැත්තේ ඇවිත් යන්න? "

රංජිත් මට පිළිතුරක් ගලපාගන්න ඉඩ නොදීම කියාගෙන යනවා.

"ආ රංජිත් කොහොමද ? කොහෙන්ද නොම්මරේ හොයාගත්තේ?

අපි ඉතිං මෙහාට ආවා විතරයිනේ ? හිමිහිට හම්බවෙමු "

"නොම්මරේ නම් දුන්නේ ඇලෙක්සැන්ඩර් . ඒත් ඉතිං ඔච්චර උදව්වක් කරපු එකේ අපිට ආසයි පොඩ්ඩක් දැකලා කතා කරලා යන්න.

මම ළමයිනුත් එක්ක ඉක්මනට ඔහාට ඇවිල්ලා යන්න එන්නම් "

රංජිත් ගෙන් ගැලවීමක් නැති පාටය.

"හරි හරි පොඩ්ඩක් ඉන්නවා .

මම අනුන්ගේ ගෙදරකනේ ඉන්නේ අම්මාගෙන් අහලා බලලා කියන්නම් උදේ පාන්දර අමුත්තෝ ආවට කමක් නැද්ද කියලා. "

මම ගමන අනුමත කිරීමෙන් පසු විනාඩි කිහිපයක් ඇතුලත රංජිත් සහ ඔහුගේ දරු දෙදෙනා අප නිවසට ලඟා විය.

නිම්මී කඩිමුඩියේ රටින් ගෙනා චොක්ලට් ආදිය කුඩා දරුවන් දෙදෙනාට බෙදා දුන්නාය.

මා අසලට වන් රංජිත් තොරතෝංචියක් නැතිව කියවයි.

වහලය ගසා ගන්නට නොහැකිව තමා අවුරුදු දහයක් පමණ ලතවූ හැටි , හදිසියේ ඇලෙක්සැන්ඩර් විසින් අප ඔහුගේ නිවසේ වැඩ වලට යොමු කල හැටි ආදී නිම්මී අසා නොතිබූ කතා රාශියක් ඒ අතර විය.

"ඒක නෙවෙයි දොස්තර මහත්තයා. ඇලෙක්සැන්ඩර් ලා ගේ ගෙදර බලන්න ගියේ නැත්ද තවම?

ඒකත් හරි ලස්සනට තියෙනවා.  රංජිත් මා තවත් අමාරුවක දමන්නට සූදානම්ය. "

මගේ අපහසුව තේරුම් ගත් තාත්තා ..

"නෑ තවම ගියේ නෑ අද දවල් වෙලා ඔය ගෙවල් ටික ඔක්කෝම බලන්න යන්න තමයි ඉන්නේ "

යැයි පිළිතුරු දුන්නේය.

ටික වෙලාවක් අපේ ගෙදර ගැවසුණු රංජිත් සහ ඔහුගේ ළමයින් අපගෙන් සමුගත්තේ ඒ පැත්තේ එන ලෙස මට ආරාධනාවක්ද කරමිණි.

ඔවුන් පිටත් වී ටික වෙලාවකින් උදෑසන ආහාරය ගත් අප දිනයේ වැඩ කටයුතු ගැන සාකච්චා කලෙමු.

සුපුන් දියඇලි බලන්නට යා යුතු යැයි කියයි.

නිම්මිද ඒ අදහසට හූමිටි තැබුවේ.

"මෙහෙම ගියොත් මිනිස්සු එක්ක කතා කර කරම කාලේ ගතවෙයි ඔය කොහේවත් යාගන්න බැරිවෙයි"
 කියමිනි.

කට්ටිය එසේ කීවද අම්මලා පුතාලාට  ගමනක් යාමට සූදානම් වීමට අඩුම තරමින් පැයක් දෙකක් වත් ගතවේ

මේ අතර තාත්තා කදිම යෝජනාවක් ගෙනාවේය.

"චුටි පුතා වෙලාවල් බල බලා හිටියොත්  ඔය කොහේවත් යන්න බැරි වෙනවා.

දුවයි , සුපුන් පුතයි ලෑස්ති වෙනකම් අපි ටක් ගාලා අර ගෙවල් ටික බලලා එමුද?

එක ගෙදරකට විනාඩි පහයි.

තේ බි බී එහෙම ඉන්න ඕනෙ නෑ .

ගියා

ගෙදර වැඩ හොඳට කරලාද බැලුවා.

වචනයක් දෙකක් කතා කලා .

ආපහු ආවා. "

අපේ කඩිමුඩියට ගැලපෙන පන්නයේ ඒ යෝජනාව මගේ සිත්ගත්තේ  සියලු ගමන් බිමන් කරන අතරේ අපේ හිතවත් නිවාස හිමියන් මුණගැහෙන්නට වෙනත් හොඳ ක්‍රමයක් සිතට නොනැගුණු බැවිණි

මිහිරි සිහිනයක දැවටුණු මිහිරි ගීතයක් වාගේ






දණි පණි ගා ඩෙනිමක් සහ ටීසර්ට් එකක් දමා ගත් මම ගමනට සූදානම් වීමි.  

සරමක් කමිසයක් ඇඳගෙන  පොඩි කාලේ වගේ ගම මැදින් පයින් ගොස් කිරිඔරුවේ මහ පේළිය කුඹුරු යාය හරහා රංජිත් ලා ගෙදර පැත්තට යන්නට මගේ හිත කීවද  මා වටා ඇති "පවුරු වළලු" බිඳින්නට මට සිත් නොදේ. 

"චුටි පුතා ඔයාට පිස්සුද? හොඳ ඇඳුමක් දාගෙන යන්න. රටකින් රටකට ඇවිල්ලා ඔහොමද ගමනක් යන්නේ  ?"

අම්මා විමසනු නොඅනුමාණය. 

"මල කෝළං මෙන්න මෙයා පොඩි එකා වෙන්න හදනවා"

තව කෙනෙක් කියනු ඇත. 

මම කළබල , කතාබහ අඩුම ක්‍රමය තෝරාගත්තෙමි.  

කාරය පණගන්වා ගත් මම තාත්තාත් සමග කිරිඔරුව පැත්තට එය ධාවනය කලෙමි.

වාහනය පාරට ගනිත්ම තාත්තා මට ගමන් මාර්ගය සහ එක් එක් නිවසේ ගට කරණ කාලය ගැන හැඳින්වීමක් කලේය.

ඊට අනුකූලව අපට මුලින්ම යාමට තිබුණේ  ඇලෙක්ස් සහ කළු යුවලගේ නිවසටයි .

වෙනත්  විදිහකින්  කියනවානම් නිම්මී , මා  සහ සුපුන් ලංකාවට එනතුරු වැඩිපුරම උනන්දුවෙන් බලා සිටි නිවස වෙතයි .

මම මාරබැද්ද- මල්වත්ත පාරෙන් කළුලා නිවසට දිවෙන අඩිපාර අසල වාහනය නැවත්තුවෙමි.

"මතකයිනේ චුටි පුතා තේ බිබී එහෙම ඉන්න බෑ ඔන්න  .

ගෙදර බැලුවා.

චුට්ටක් කතා කලා .

ඕනෑම නම් ෆොටෝ එකක් දෙකක් ගත්තා .

ආපහු ආවා. "

තාත්තා මට කල්තියාම කාලය පිළිබඳව අනතුරු ඇඟෙව්වේය.

ඒ මම යමෙක් සමග කතාවට වැටුණ පසු කාලය පිළිබඳ එතරම් තැකීමක් නොකරන බව ඔහු හොඳින් දන්නා බැවිණි.

චමින්දලා කුඹුර මැදින්  ගොස් කළුලා නව නිවසට ගොඩ වුයෙමු. අප දැකීමෙන් කළු සහඇයගේ දරු තිදෙනා බෙහෙවින් සතුටු වූ බව පෙනෙන්නට තිබිණි .




ඇලෙක්ස් සහ කළුගේ නිවසේ චායාරූපයක් 




වසර විස්සකටත් වැඩි කාලයක්  හැබහින් දැක නොතිබූ නමුත්  ඔවුන්ගේ හිසට වහලක්  සපයා දීමට වෙහෙස වූ කෙනෙක් නිවසේ එළිපැත්තටම  පැමිණ තිබීම ඊට හෙතුවන්නට ඇත.

"සීයා වාඩි වෙන්න  , වාඩි වෙන්න චූටි මාමා , තේ එකක් හදන්නම් බොන්න? "

"ඒක නෙවෙයි  කෝ නෝනයි සුපුන් බබයි එහෙම?  ඇයි එයාලා ආවේ නැත්තේ ?"

කළු ආගන්තුක සත්කාරයට සැරසෙයි

( අප කළුලාට කිසිම ආකරයකින් නෑදෑයින් නොවුනද  කළුලා කුඩා කල නිතරම සිටියේ අපේ අසල්වැසි ජේන් අක්කා ගේ ගෙදරයි. ජේන් අක්කා කලුලා ගේ ආච්චී නිසා ඔවුන් පුරුද්දකට වාගේ අපේ අම්මාට "ආච්චි" කියන්න්ත් අපට "නැන්දා , මාමා " වැනි "නෑදෑකම්"  කියන්නත් පටන්ගත්හ) 

"තේ බි බී ඉන්න බෑ . අපිට යන්න තියෙනවා .

රංජිත්ලා ගෙදරටයි එයාලා අක්කලා ගෙදරටයි  ඒ ගෙවල් දෙකටත් යන්න තියෙනවානේ "

තාත්තා සුපුරුදු "ගමන් හදිස්සිය"  ඉදිරියට දැම්මේ මටද අනතුරු හැඟවීමක් ලෙසිණි.

තාත්තා සහ කළු ආගිය තොරතුරු කතා කරනා අතරේ  මම අප සෑදූ මුල්ම නිවසේ විස්තර බලමින් මිදුලට බැස්සෙමි.

අනතුරුව චමින්දලා අප්පච්චී විසින් කළුලට වෙන්කර දී තිබූ ඉඩම් කොටස සහ එහි සිට මහපාර දක්වා දිවෙන අඩිපාර අධ්‍යනය කලෙමි.

අධික බෑවුමක් සහිත අඩිපාර අලුතින් වල් ගස් කපා දමා පිළිවෙලක් කර තිබුණත් අල්ලපු වත්තේ වැටට හිටවා ඇති ගසක අත්තක් දෙකක් මගේ ගමනට අකුල් හෙලූ අවස්ථාද තිබූ බව මතකය.



මේ අඩිපාර කෙලින්ම පහළට ගොස් වැටෙන්නේ චමින්දලා කුඹුරත් තවලම්පොළ සුගත් අය්යලා කුඹුරත් වෙන් කරන ඇල වේල්ල ලඟටය.



ඒ ඇල කණ්ඩිය දිගේ ගොස්  රංජිත්ලා ගේ කුඹුරට ලඟා විය හැකිය.

ඒ කාලේ  (නමසිය අසූගණන් වල ) මමත් අපේ අය්යාත් රංජිත්ලා කුඹුරේ පැල් රකින්න ගියේ මේ කියන ඇල වේල්ල  දිගේ ඉහළට ගමන් කිරීමෙනි.

ඒ කැහපට ගස ගසා ගත් ඉරි ඉරි සරමත් රෑ සීතලට ඔරොත්තු දෙන ලෙස අම්මා සකස් කර දුන්  කහපාට බේල් " ජර්සියත් " යන  ඇඳුම් ආයිත්තම් වලින් සැරසීගෙනයි.

පැල් රකින්න යන ඒ ගමනේදී මගෙ එක අතක ටෝච් එකත් අනික් අතේ අපේ මුරකාර සහායක ටොමියා ගැටගැසූ දම්වැලත් තිබුණා මතකය.

මා සිත ඉතා වේගයෙන්  සිහිනයක් බඳු ඒ සුන්දර කාලයට ඇදී ගියේය.

ටොමියාත් රැගෙන   යන ගමනේදී පයේලා තිබූ සීපා සෙරෙප්පු දෙකෙන් චිරි චිරි ගේ මඩ පාගමින් ,  සෙරෙප්පු පටි දෙකේ මඩ ගැල්වී වැඩි වූ විටෙක ලිස්සා වැටෙමින්,  ගිය මුර සංචාරය නැවතත් යන්නට මගේ සිත මට බල කරන්නට විය

කැහැපට ගැසූ සරම් සහ සීපා සෙරෙප්පු නොව ඔස්ට්‍රේලියානු රෙදි සාප්පු වලින් ගත් ඩෙනිම් සහ නවීන පන්නයේ සපත්තු පැලඳ සිටින බව මට මොහොතකට අමතක විය.

එමෙන්ම හැකි ඉක්මණින් නිවස බලා යෑමට බලා සිටින තාත්තා කළුලා ගෙදරට වී සිටිනා බවද ඒ අයුරින්ම අමතක විය.

මම ඇල කණ්ඩිය දිගේ ඉහළට ගමන් කලෙමි.

ඇල කණ්ඩියේ වැවී තිබූ ලා තණපත් මත රැඳි මුතුවන් පිණිකැට මගේ පාවහන් පමණක් නොව කලිසමේ පහළම කොටස්ද හිමින් හිමින් තෙතබරිත කළේ ය.

මම රංජිත්ලා කුඹුර අසලට ළඟා වුණෙමි.

මේ කුඹුරු වල ගොයම් කන්නය අහවර  වී එලවළු  වගා කර තිබුණු කාලයක්.

රංජිතුත් තමන්ගේ කුඹුරේ බෝංචි හදලා තිබුණා.


















අපි ඒ කාලේ අල හදලා තිබ්බ මහලියද්ද පුරාම නිලට නිලේ දිලිසෙන බෝංචි යායක්.

මම බෝංචි කොටුව අයිනෙන් තව ටිකක් උඩහට ගමන් කරා.

 රංජිත්ගේ පැල..............






අය්යත් මමත් ඒ කාලේ  පැල හදපු තැනම  (ගොඩ ලියද්දේ කෙලවරට වෙන්නට  ) හදලා තියෙනවා.

මට ටොමියා පැල් කණුවක බැඳ තබා  , පැලේ බිම ගිනි මැලයක් හෙම  ගසා (අල මුරකරන මුවාවෙන්)  හිතේ හැටියට නිදාගත් හැටි මතක් වෙනවා.




අතේ තිබ්බ ජංගම දුරකතනයෙන් රංජිත්ගේ පැලෙත් , බෝංචි කොටුවෙත් චායාරූප ගැණුනේ ඉබේටමයි.


රංජිත්ගෙ බෝංචි කොටුව


රංජිත් කුඹුරේ හිටියේ නෑ . ඒත් අල්ලපු කුඹුරු වල එලවළු වලට පස් දාමින් කට්ටියක් ඉන්නවා. මම ඉබේටම ඒ පැත්තට ඇදුනා.

රත්පහේ බණ්ඩාරේ, හෙලතැන්නේ පොඩ්ඩේ අය්යා , රාළහාමී අය්යා ඇතුළු අපේ ජලේ ඉඳන් ම ගමේ එලවලු හදන කාණ්ඩයක් .


 ඒ අයත් එක්ක කතාවට වැටුණා.

මේ අතරේ මගේ දුරකතනය නොනැවතී නාද වෙනවා. එක පාරක් තාත්තා , අනික් පාර කළු .. මම ඒවාට උත්තර නොදී අතීතයත් වර්තමානයත් යා කෙරෙන ඒ මොහොත රස විඳිනවා.

කොහොමෙන් කොහොම හරි පැය භාගයක්-පැයක් විතර කාලයක් කිරිඔරුවේ කුඹුරු යාය මැද ගතවෙද්දී තාත්තා කළු හදා දුන් තේ එක එහෙම බීලා නොඉවසිල්ලෙන් මට ඇමතුම් දෙනවා.


"චුටි පුතා මේ තේ එකත් නිවෙනවා . ඔයා කොහෙද ඉන්නේ? "

හරි හරි මේ එනවා. පරණ යාළුවො කට්ටියක් හම්බ වුණානේ "

මම  කලුලා ගෙවල් පැත්තට යන අතරේ එයාලගේ ලොකුපුතා මාව හොයාගෙන පල්ලැහැට බහිනවා.




කළු ගේ කුඩා එලවලු පාත්තිය



"දැන් අනික් ගෙවල් වල යන්න වෙලාවක් නෑ .

අරෙහේ අම්මලා පුතාලා බලාගෙන ඇති .

අපි කෙලින්ම ගෙදර යමු තාත්තා .

පස්සේ වෙලාවක රංජිත්ලා ගෙවල් පැත්තේ එන්න බැරියැ.  "

"චුටිමාමා... මේ තේ එක?"

කළුගේ තේ කෝප්පයත් සප්පායම් වූ මම තාත්තා සමග වාහනය පැත්තට ගමන් කලා.






බ්ලොග් වසන්තය ඡන්ද පොලට ගොස් ඔබ කැමති බ්ලොග් ලිපි තුනකට ඡන්දය දෙන්න. මෙතැන ඔබන්න.



මා බ්ලොග් වසන්තය ට ලියූ අනෙක් ලිපි

1. අවුරුදු සූදානම (අවුරුද්දට කෙසෙල් ඉදවූ හැටි)


2. අපේ කුණුවල 







Friday, 21 April 2017

අපේ කුණු වල



මෑතක සිදු වූ මිතොටමුල්ලේ  කුණු කන්ද නාය යෑම සහ ඒ නිසා සිදු වූ ජිවිත හා දේපළ හානිය ගැන කවුරුත් කතා කරන්නේ අධික කම්පනයකින් යුතුවයි.

මේ අවාසනාවන්ත සිද්ධිය නිසා කවුරු කවුරුත් කසළ බැහැර කීරීම, පොලිතීන් සහ සිලිමළු අඩුවෙන් පාවිච්චි කිරීම, දිරාපත් වන කසළ යොදාගෙන කොම්පෝස්ට් හැදීම වගේ දේවල් මෙන්ම කුඩා කාලයේදීම  කුණු ක්‍රමානුකූලව බැහැර කරන්නට අපේ දුවා දරුවන්ට උගන්වන්නටත් කතා වෙනවා.

කාලීන මාතෘකා ගැන කතා නොකර අතීත ආවර්ජනාවේ යෙදීම  අපට තරම් නොවේ යැයි සිතුණු නිසා  මා දන්නා  පොඩි පොඩි කුණු කතා ටිකක් බ්ලොග් වසන්තය සමයේ එළි දක්වන්නට සිතුණා.

මුලින්ම අපේ කුඩා කාලයේ අපේ නිවස සහ ඒ අවට කසළ බැහැර කිරීම සම්බන්ධ මේ කතාවට යොමුවෙමු.


 

ගෙවත්තේ කුණු වල සහ අපේ මල් , එළවලු වගාව 




අවුරුද්දකට වතාවක් හෝ ගෙවල් වටා එළිපෙහෙළි කරන එක ඒ කාලේ අපේ ගම බිම් වල සිරිතක් . 

ඒ සිංහල අවුරුද්ද  ඉලක්ක කර ගෙන.  ඉස්කෝලේ නිවාඩු කාලෙටත් එවැනිම එලි පෙහෙළි කිරීමක් කරන්න අපේ ගෙදර අය අමතක කරන්නේ නෑ. 

ඒ මිදුලේ සහ ඒ අවට ඇති මල් පාත්ති සහ එළවළු පාත්ති අලුත් මුහුණුවරකින් සකස් කරන එකත් මේ වැඩේට ඇතුළත්.

අක්කලා , නංගිලා  මල් පාත්ති වටේ ගල් අල්ලා සකස් කරද්දී  ගෙදර කුණු වල ගොඩ දැමීම කරන්නේ  කොල්ලෝ දෙන්නගෙන් කෙනෙක්. 

බොහෝ වෙලාවට මේ රාජකාරිය පැවරෙන්නේ මට .  අම්මා දිනපතා කුස්සියෙන් ඉවත් කරන තේ කොළ, බිත්තර කටු , කොස් කටු, එළවලු  පලතුරු වල ප්‍රයෝජනයට ගත නොහැකි කොටස් ආදී සියලු අප ද්‍රව්‍ය අපේ කුණු වලට එකතු වෙනවා.

ඒ විතරක් යැ අම්මා කුස්සියේ එලවලු කපද්දී ඒවා හෝදන්න පාවිච්චි කරපු වතුර කොරහත් විසි කරන්නේ ඔය කුණු වල දිහාවට. ඒකේ රටබටු තක්කාලි ඇට, මිරිස්  ඇට , වට්ටක්කා ඇට වගේ ජාතිත් පිරිලා තියෙනවා. 

ඊට අමතරව වැඩිපුරම නැතත්  පොඩි පොඩි පොලිතීන් කෑලි, බැටරි කෑලි , කඩදාසි වගේ දේවලුත් මේ කුණු වලේම තියෙනවා.

ඉතිං ඔය කියන ශ්‍රමදානය වෙලාවේ  කුණු වල අදින අපි මුලින්ම හොඳින් දිරාපත් වී කලු පැහැ ගැන්වුණු හ්‍යුමස් බවට පත් වූ  පස් මුලින්ම එක පැත්තකට ගොඩ කරනවා.

එහෙම කරද්දි විශාල කම්බිලි පණුවෝ එහෙම දිරා පත් වන කුණු ගොඩේ හරියට ඉන්නවා පෙනෙනවා. ඒ වෙලාවට අපේ අක්කා , අය්යා එහෙම මට උපදෙස් දෙන්නේ ඒ කම්බිලි පණුවෝ සේරමත් පස් ගොඩටම දාන්න කියලා තමයි. ඒ කියන්නේ ඒ වෙනකොටත් එයාලා දැන්ගෙන ඉඳලා තියෙනවා දිරා පත් වන ද්‍රව්‍ය කොම්පොස්ට් කරද්දී මේ පණුවෝ  හරි වැදගත් කියලා.

කොහොම හරි  දිරාපු කලුම කලු පස් තෝර තෝරා පැත්තකට කරන අපිට මේ වෙලාවේ තව තව දේවල් හම්බ වෙනවා. සැමන් ටින්,  ප්ලාස්ටික් කෑලි, පරණ සෙල්ලම් බඩු , ටොෆ්ස් කොළ , පොලිතීන් කෑලි වගේ දේවල් ඒ අතරේ තියෙනවා.

එක්කෙනෙක් ඒ දිරාපත් නොවන කුණු වෙනම පැත්තකට එකතු කරන අතරේ අනික් අය අර කලු පස් ගෝනි පිටකට දමා ඇදගෙන යන්නේ මල් පාත්ති, එලවළු පාත්ති වලට එහෙම පුරවන්න.


මේ විදිහට පොහොරවූ පස් සහ දිරාපත් නොවෙන කුණු අයින් කල කුණුවලත් අපේ මල් පාත්ති වගේම අවුරුදු කාලෙට/නිවාඩු කාලෙට අලුත් වෙනවා.

එසේ අලුත් වූ කුණුවල පහුවදා සිට නැවත අම්මා කුස්සියෙන් ඉවත් කරන අප ද්‍රව්‍ය වලින් පිරෙන්නට ගන්නවා.
සතියක් දෙකක් ගත වෙද්දී අර කලු පස් වැටිච්ච මල් පාත්ති , එලවලු පාත්ති කොල පාටින් බැබලෙන්න පටන් ගන්නවා.

කූර කොළ, මුකුණුවැන්න, බටු, මිරිස්, තක්කාලි වගේ ම වට්ටක්කා පැල එහෙමත් මේ පාත්ති අතරින් මතු වෙනවා දකින්න පුලුවන් . ඔන්න ඔහොමයි ඒ කාලේ අපේ ගෙදර කුණු වල අපි ප්‍රයොජනයට ගත්තේ.




බ්ලොග් වසන්තය ඡන්ද පොලට ගොස් ඔබ කැමති බ්ලොග් ලිපි තුනකට ඡන්දය දෙන්න. මෙතැන ඔබන්න.

Tuesday, 18 April 2017

අවුරුදු සුදානම (අවුරුද්දට කෙසෙල් ඉදවූ හැටි)


මෙවර සිංහල අවුරුදු සමයේ මා කණ වැකුණු දුරකථන සංවාදයක්  මේ පොස්ටුවට ලියන්නට මා පෙලඹවූවා කීවොත් නිවැරදියි.

ඇමතුම ආවේ ලංකාවේ අපේ නෑදැ නිවසකින් . අවුරුද්දට කෙසෙල් ගන්නට පළතුරු කඩේ ගිය කතාවත් කෙසෙල් කිලෝව බර ගණනක් වූ බවත් ඒ අන්තයෙන් කියවුණා.

එක යායට  කැලේ වැවී ඇති ගෙවත්තේ කෙසෙල් ගසක් දෙකක් හදා ගන්නට බැරි ඇයිදෝ යන පැනය මා සිත පැන නැගුණත් ගමේ රටේ සාමය වෙනුවෙන් ඒ ප්‍රශ්නය නොනගා සිටියා.

එහෙත් අපේ කාලේ අවුරුද්දට කෙසෙල් ඉදවූ හැටි ගැන සාකච්චාවක්  ඇති වන්නට මේ දුරකථන සංවාදය ප්‍රමාණවත් වුණා.

එහෙමනම්  දැන් නවසිය අසු ගණන් වල අපේ අවුරුදු සුදානම් වීමට යොමුවෙමු

අවුරුද්දට කෙසෙල් ඉදවූ හැටි




බක් මාසය හෙවත් අවුරුදු මාසය ආරම්භ වෙද්දී අපේ ගෙදර හැමෝටම අතිරේක වැඩ පවරන්නට අපේ අම්මා පුරුදු වී සිටියාය. 

ගෙදර බිත්ති ඩිස්ටැම්පර් , හුණු හෝ සමර ගා   අලුත් කිරීමේ රාජකාරිය සාමාන්‍යයෙන් ලොකු අක්කාට පැවරේ. 

මිදුල වතුපිටි කල එළි කිරීම සහ මල් පාත්ති සකස් කිරීම මටත් නංගිටත් පැවරෙන රාජකාරියයි. 

වත්තේ ඉහල ඇති වතුපාළු කෙසෙල් කැන් දෙකක්  හෝ තුනක් ඉදවීම බොහෝ විට මට පැවරෙන්නේ අම්මා විශ්වාස කල පරිදි කෙසෙල් කැන කපන්නාගේ අත් ගුණය ද කෙසෙල් ඉදීමට බල පෑ හැකි බැවිණි.

මේ රාජකාරියට අක්කා සහ අනික් අයද හවුල් වන අතර වැඩි වැඩ කොටස ඉටු කෙරෙන්නේ මගේ අතිනි.

"චුටි පුතා උඹ තවම කෙසෙල් කැන් කැපුවේ නෑ නේද? ඔය අක්කත් එක්කන් ගිහින් කෙසෙල් කැනක් කපාගෙන වරෙං"


සවස්  භාගයේ නිවසට වී සිටින මට අම්මා මගේ අවුරුදු රාජකාරිය මතක් කර දෙයි.

මම කුස්සියේ තිබෙණ වක් පිහියත් රැගෙන උඩහ වත්තට යන්නෙ ඇසිල්ලකින් 

උඩහ වත්තේ ඇති වතු පාළු පඳුර වෙත ලඟා වෙන අක්කා සහ මම එහි ඇති හොඳින් පැහුණු කෙසෙල් කැන් දෙකක් තෝරා ගන්නවා.

"ඒයි චුටි පුතා,  උඹ කෙසෙල් ගහ කපපං . මම කැණ අල්ල ගන්නම්. "

මගේ උදව්වට ආ අපේ අක්කා කෙසෙල් කැණ කුඩු පට්ටම් නොවී බේරා දීමේ භාර දුර කටයුත්තට අත ගැහුවේ ස්වෙච්ඡාවෙන්මයි.

වතු පාළු ගහේ බඩ මැදට මගේ අතින් එල්ල වන වක්  පිහි පාරත් සමග කෙසෙල් ගහ පර.. පර.. හඬක් සමගින් අක්කා සිටි පැත්තට පහත් වෙනවා.






හරී කියමින් කෙසෙල් කැනේ කෙසෙල් මුව පැත්තට වූ බණ්ඩර වහල්ලෙන් අල්ලා ගන්නා ඇය කෙසෙල් කැණ බේරා ගැනිම ගැන සතුටු වෙනවා.

මෙසේ කෙසෙල් කැන් දෙකක් හෝ තුන්ක් කපා ගත්තාට පසු අපි කෙසෙල් ඉදවීමට අවශ්‍ය අනෙක් කළමනා හොයා ගන්න යොමුවෙනවා.

කපා දැමූ කෙසෙල් ගස් වලම ඇති කෙසෙල් පඬරැල් ඉන් එක් වර්ගයක්

මම කෙසෙල් පඬරැල් ඉන් එක් වර්ගයක් කඩන අතරේ අක්කාව අනෙක් අමුද්‍රව්‍ය සොයන්නට යවන්නේ

"ඒයි චූටි ගිහිල්ලා අර උඩහ සපු ගහෙන් සපු කොළ ටිකක් කඩං වරෙංකෝ  "

කියමින් .

කෙසෙළ් වල දැමීම සහ දුම් ගැසීම 






මෙසේ අවශ්‍ය කළමනා එකතු කර ගන්නා අපි ඉන් පසුව යොමුවන්නේ කෙසෙල් වලක් කැපිමේ රාජකාරියටයි. 

ගෙට ඉහළ වත්තේ මිදුලට ආසන්න හොඳ තැනක් බලා කෙසෙල් වල කැපීම බොහෝවිට සිදුවන්නේ මගේ අතින්මයි. 

වේල්ලක් ඇති පාත්ති කොනක කපන අඩි 1.5X පමන කෙසෙල් වලට  වේල්ල පැත්තෙන් හිලක් හාරන්න මම අමතක කරන්නේ නෑ.ඒ වේල්ලේ හාරන සිදුර තමයි  දිනපතා කෙසෙල් වලට දුම් ගහන්න යොදා ගන්නේ. 

හොඳින් සකස් කල කෙසෙල් වල තුලට  මුලින්ම වියලුනු කෙසෙල් පරඬැල් සහ වියලුනු සවුක්කු කොළ ආදිය දමා ගිනි තැබීම අපේ සිරිතක්.
ඒ කෙසෙල් වල හොඳින් උනුසුම් කර ගන්නා අදහසින් .

අනතුරුව සපුකොල සහ කෙසෙල් පරඬැල් කෙසෙල් වල පුර අතුරණවා. 

දැන් කෙසෙල් කැන් කෙසෙල් වලේ පිළිවෙලට අඩුක්කරන්න ඕනේ. 

ඒ අතර කෙසෙල් ඇවරි අතරට සපු කොල සහ ඔබන්නත් අමතක කරන්න නරකයි. 

මේ වැඩ ටික මම කරන අතරේ අපේ අක්කා පිට පළු , අමු කෙසෙල් කොළ හෝ යුරියා බෑග් කෑලී වැනි අනෙක් අමු ද්‍රව්‍ය එකතු කරනවා. 

කෙසෙල් කැන් වලේ තැන්පත් කළාට පස්සේ උඩිනුත් ඇති පදම් සපුකොල සහ යොදන්න මම වග බලා ගන්නවා. 

අනතුරුව වලේ ගැටි අතර පිට පළු අතුරා ඊට උඩින් යුරියා බෑග් හෝ අමු කෙසෙල් කොළ ආස්තරණයක් යොදනවා. 

කෙසෙල් වල කපද්දී ගොඩ ඇද්ද පස් ආපහු කෙසෙල් වල වහන්න යොදා ගන්න මම උදලු කෙටියක් අරන් අර පිටපලු , කෙසෙල් කොළ ආස්තරණය වසමින් පස් ගොඩ කරනවා. 

කෙසෙල් වලේ පස් වලින්ම මැටි ගොඩක් අනාගන්නා අපේ අක්කා වලේ ගැටි වටා මැටි ගසමින් දුම් කාන්දු විය හැකි තැන් වස් දමනවා. 
මේ මැටි ගොඩ පළමු දුම් ගැසීමේදී ඉතා ප්‍රයෝජන්වත් වෙනවා. 

ඊලඟට යෙදෙන්නෙ මම කැමතිම රාජකාරිය. ඒ කියන්නෙ කෙසෙල් වලට දුම් ගැසීම. 

දණි පණි ගා කුස්සියට දුවන මම ආපහු කෙසෙල් වල ලඟට එන්නේ  අඟුරු පොල් කට්ටකුත් අරගෙනයි. 
ඊට අමතරව කුස්සියේ ඇති පන් කොළ වට්ටියකුත් අපේ වැඩේට අවශ්‍ය වෙනවා. 

වෙන වෙලාවට මට  වට්ටියක් අහලට වත් යන්න නොදෙන අපේ අම්මා කෙසෙල් ඉදවන්න වට්ටියක් දෙන්නෙ කිසිම පැකිළීමකින් තොරවයි. 

කෙසෙල් වලේ පැත්තකින් හාරා ඇති දුම් දමන හිලට අඟුරු ටික හලන මම ඒමතට  වියලුනු සවුක්කු කොල ආදිය දමා හොඳ දුමක් ඇති කරනවා. 
දැන් වට්ටිය එහා මෙහා වනමින් කෙසෙල් වල තුලට දුම යොමු කරනවා. 

ටික වෙලාවක් යද්දි කෙසෙල් වලේ උඩ ගොඩ කල පස් අතරින් එහෙන් මෙන් දුම් එන්න පටන් ගන්නවා.  

මේක දකින අක්කටත් මටත් හරි සතුටුයි. ඒ කියන්නේ වල පුරාම දුම පිරිලා කියන එකනේ. 

අර පසෙක තබා තිබ්බ මැටි ගොඩට ආයිත් වතුර ටිකක් ඉහින අපේ අක්කා දුම් ලීක් වෙන තැන් බල බලා මැටි ගහනවා. 
මම ඉතිං දිගටම දුම් ගහනවා. සියලුම දුම් කාන්දු වෙන තැන් වැහෙනකම්. 

කෙසෙල් වල කාන්දු එහෙම වහලා පිලිවෙළක් කරන කොට හොඳට කලුවර වෙලා. 

පහුවදා පාන්දරම අඟුරු පොල් කට්ටයි වට්ටියයි අරං කෙසෙල් වලට යන මට කිසිම දුම් කාන්දු වීමක් නැති බව දැක්කාම හරිම සතුටුයි. 







බ්ලොග් වසන්තය ඡන්ද පොලට ගොස් ඔබ කැමති බ්ලොග් ලිපි තුනකට ඡන්දය දෙන්න. මෙතැන ඔබන්න.