Follow by Email

Sunday, 19 June 2016

ණය ගැනීම සහ ණය පියවීම



පුවක් බාස්  තෙසක් රියක් ගැනීමට මගෙන් උදව්  ඉල්ලා දින කිහිපයක්  ඇතුලත දී  මට නැවතත්  රටෙන් පිටවී යාමට නියමිතව තිබුණි.

ඒ මගේ පශ්චාත් උපාධිය  සඳහා  වූ  දුෂ්කර දිවිය ආරම්භ කිරීමටයි. එසේ යාමට  දින කිහිපයක් තිබියදී  අපේ තාත්තා  මාවනැල්ලට  ආවේ මගේ ගමනට සුභ පැතීම සඳහාය.

මා නෙදර්ලන්තයට නොයා වෙනත් රටකට   යන ගමන ගැන ඔහු බොහෝ සෙයින් සතුටට පත් වී සිටියේය.

හේතුව මා එම රටට   ගොස් ටික කලකින් ඔහුගේ බෑනලාට ද එහි යාමට උදව් කරනු ඇති බවට ඔහු තුල තිබු විශ්වාස යයි.

ඒ වන විට තම බිස්නස් වැඩ පාඩු වීම නිසා  අපහසුවෙන් සිටි විපුල් ගේ ( අපේ නංගිගේ මහත්තයගේ ) ආර්ථික තත්වය ඉහළ නැංවෙන යමක් මා අතින් සිදුවනු ඇති  බව ඔහු උදක්ම විශ්වාස කළේය.

මේසේ මාවනැල්ලට පැමිණි තාත්තාට මම මාස තුනකටත් අඩු කෙටි කාලයකදී සමීපවූ  එහෙත් කිසිදු නෑදෑ  සබඳතාවයක්  නැති  පුවක් බාස් හට ගෙඩි පිටින් රුපියල් ලක්ෂයක් දෙන්නට යන බව ආරංචි විය.

"චූටි පුතා ඇත්තද  ඔයා අර පුවක් ට සල්ලි වගයක් දෙන්න යනවා කියන්නේ ? "

"ඔව් තාත්තා මිනිහා වාහනයක්  ගන්න උදව් ඉල්ලුවා . මට ටික ටික ගෙවන පොරොන්දුව පිට."

"ඉතින් ඔයා ලබන සතියේ රටින් පිට යනවනේ ?  මිනිහා සල්ලි නොදුන්නොත් එහෙම  කොහොමද  ගන්නේ ?"
" නෑ පුවක් වචනෙට ගරු කරන මිනිහා. මාසෙකට  දහ දාහා  ගානේ  මාස  දහයෙන් ගෙවයි  ඕක.

අනික මිනිහගේ දවසක අදායම  රුපියල්  දාහකට  වැඩියි කිව්වා "

" මොනවා ?  පොල් පලලා  එච්චර හොයනවා ? "

"ඔව් .. ඔව්   පුවක් ගේ නෝනත් හරි සකසුරුවම්  කමටයි වැඩ.  මට විශ්වාසයි  ඔය මිනිස්සු ඕක  ගෙවයි කියලා. "

"ඒ  වුනාට පුතා නොදන්නා මනුස්සයෙකුට  එහෙම නිකන් සල්ලි දෙන්න එපා . අඩුම  ගානේ  ලෝයර්  කෙනෙක් ළඟ  ලියලා දෙන්න ".

මේ හදිස්සියේ ලෝයර්ලා හොයන්නේ කෙසේද ?  මම කල්පනා කළෙමි.  අත්තනායක  මාමලා ගේ  ඉඩම් වල  අවුල් නිරවුල්  ගැන හොයන්නට  මා අල්ලා ගත්  නොතාරිස්  මහතා මගේ සිහියට නැගුණේ නිතැතිනි.

" මම දන්නා නොතාරිස් කෙනෙක් ඉන්නවා මාවනැල්ල ටවුන් එකේ.  එහෙමනම් මම ලෙනදොර එක්ක  ගිහින්   මේ ලියුමේ විස්තරේ එයත් එක්ක කතා කරගෙන එන්නම් "

තාත්තා නිවසේ නැවතූ මා ලෙනදොර සමග නොතාරිස් හමුවීමට ගියේ  රට හැර යන ගමනට තිබෙනා වැඩ අස්සේ වැටුණු මේ  ලියුම් ගණුදෙනුව එකලාසයක්  කර ගැනීමටයි .

පුවක් බාස් ට ණය දීමේ විස්තරය ඇසු  නොතාරිස් මහතා.  " මේකේ නීතිමය  තත්වෙට  වඩා ඔය මනුස්සයා පොඩ්ඩක් භය කරන්න නේ ඕනෑ  වෙලාවට  ණය ගෙවන්න. අපි පොඩි ලියුමක් ගහමු මහත්තයා  . හෙට උදේ දහයට එන්නකෝ  එයත් එක්කම ඒක අත්සන් කරන්න "

යැයි පවසා මා අස්වැසුවේ සරල ලියුමක් මගින් සියල්ල කල හැකි බව පවසමිනි.

හවස  පුවක් බාස් හමුවූ මා "අපේ තාත්තා මෙන්න  මෙහම වැඩක් කියනවා  .  නොතාරිස් කෙනෙක් ළඟ ලියලා ණය දෙන්න කියලා . ඒකට  කමක් නෑ නේද ?" කියා ඇසුවේ  ලියකියවිලි වල අවශ්‍යතාවය ඇත්තටම තිබුනේ මට නොවූ බැවිණි.

" හ්ම්.  හ්ම්  . ගානක් නෑ . අපි එහෙම කරමු . අද හෙටම  රට යන්නත් තියෙනවා නේද එහෙනම්  ඉක්මන්   කරන්න වෙයි ඔය ලියුම් වැඩේ "

කියමින් පුවකාද   එම අදහසට එකඟ වුවේය.

" අපි ඔක්කොම කතා කරගෙන ආවේ . හෙට උදේ දහයට  නොතාරිස් ලඟට එන්න කිව්වා .  ඒ ගමන්ම  මම බැංකුවෙන් සල්ලි අරන් දෙන්නම් "

මම පැවසුවෙමි.

පසුදා තාත්තා මා සහ පුවක් තෙසක් රියක නැගී මාවනැල්ලට ගියෙමු.

නොතාරිස් ළඟ ලියුමට පුවක් සහ මා අත්සන් තැබුවේ මාසයකට රුපියල් දස දහස බැගින් මගේ සම්පත් බැංකු ගිනුමට මුදල් බැර කරන්නට  පුවකා පොරොන්දු වන බවට වූ ලියවිල්ලකටයි.

නොතාරිස් මහතා අපට ඇසක් ගසා ලියුමේ ඇති  සරල බව හැඟවූවද  තාත්තා සිතු පරිදිම පුවක් බාස් වැඩේ බරපතලව  සිතට ගන්නට ඇත.

ඇත්තම කියනවා නම්  පුවක්  ගැන තද බල විශ්වාසයකින්  උන් මට ඒ ලියුමේ කිසිදු වැදගත් කමක් පෙනුනේ නැත.

නොතාරිස් කාර්යාලයෙන්  පිටතට පැමිණි මම පොරුන්දු  වූ පරිදිම  සම්පත්  බැංකුවට ගොස්  රුපියල් ලක්ෂයක්  ගෙන පුවකා  අත තැබුවෙමි.

"බාසුන්නැහැ  එහෙම නම්  මාස්  පතා මෙතෙන්ටම  ඇවිල්ලා මහත්තයගේ  අකවුන්ට්  එකට සල්ලි දාන්න  ".

මුදල් මිටිය දෙස තරමක ගිජු බැල්මක් හෙලු තාත්තා පැවසුවේ තම ආරථික අපහසුකම් ඇති බෑනාට  නොදෙන සල්ලි  අහක යන බාස් කෙනෙකුට යන හැටි නිරීක්ෂණය  කරන අතරමය.

"හරි  හරි  මට මාස් පතා මගේ අකවුන්ට් එක නෙට් බෑන්ක්  චෙක්  කරන්න පුළුවන් නේ "

 යැයි  මා පැවසුවේ  තාත්තා අස්වසන අතරම  මුදල් මාස් පතා වැටිය යුතුය යන්න පුවකාට ද  දැනෙන පරිද්දෙනි.



පුවක් බාස්  ණය ගෙවූ  හැටි 


දෙදාස්  හයේ  පෙබරවාරි  මාසේ දහසය වෙනිදා නිම්මි , සුපුන් සහ මම ඔස්ට්‍රේලියාව  බලා පිටත් වුයේ  අනාගතය පිලිබඳ දහසක් පැතුම්   අප සිත්හි දරාගෙනයි .

ඒ පිටත් වන දිනයේ අප සමග ගුවන් තොටුපළට  පැමිණි අය අතර තාත්තා , ලෙනදොර සහ විපුල්ද විය.

ගුවන් තොටුපළ පර්යන්තයේ දී  තාත්තා හඬනු ඇතැයි  මා සිතුවද  ( අය්යා රට හැර යන වෙලාවේ තාත්තා  ඉකිගසා අඬපු බව මා අසා තිබේ )  ඔහු පසුවූයේ සැහෙන සතුටකිනි. 

ඒ තම දියණියන් තිදෙනා ඇතුළු සිය පවුලම  ගොඩ දමනු ඇතැයි  යන බලාපොරොත්තුව  පිරි සතුටයි. 

ඒ බව මා තේරුම් ගත්තේ මගේ අත්දෙක අල්ලා ගත්  ඔහු පැවසු දෙයත් සමගයි . 

"චූටි පුතා  පුළුවන් ඉක්මණින්  මේ විපුල් පුතාටත්  ඔහෙට එන්න උදව්  කරන්න " යන ඉල්ලීම තාත්තා අතින් කෙරුනේ  මම පිටත් වන්නට  ඔන්න මෙන්න කියා තිබියදීය.

එමෙන්ම මා වැළදගෙන කඳුලක් හෙලු විපුල්  නොකියා කිව්වේ " අපි ගැනත් බලන්න "  යන ඉල්ලීම යැයි  මම අදටත් විශ්වාස කරමි.

කෙසේ හෝ මේ රටට    පැමිණි මුල් කාලයේ මට ජිවන වියදම් දීමනාවක් ලැබුණේ නැත.  

ඒ මගේ  මහාචාර්ය තුමා විසින් මගේ විශ්ව විද්‍යාල  ගාස්තු  පමණක් ගෙවන්නට පොරොන්දු වී සිටි නිසාය. 

නෙදර්ලන්තයේ   කලින් ගෙව්වා මෙන් දෙගුණයක් ගෙවන සිස්යත්වය  පසෙක දමා මම ඔස්ට්‍රේලියාවට   එන්නේ ඇත්ත  වශයෙන්ම  විපුල්  ලා වෙනුවෙනි. 

ඒ  බව මම තාත්තා සමග පැවසුවේ  මාවනැල්ලේ නිවසේදීය.  

ඒ වන විට මට නෙදරලන්තයෙන් අවුරුදු හතරක සම්පුර්න ගෙවීම් සහිත ශිෂ්‍යත්වයක්  සහ මේ රටෙන්  විශ්ව විද්‍යාල  ගාස්තු  පමණක් ගෙවන එහෙත්  විශ්ව විද්‍යාලයේ  ඉගැන්වීම  කර මුදල්  ඉපයීමට  ඉඩ ඇති ක්‍රමයේ ශිෂ්‍යත්වයක්  යන දෙකටම ආරාධනා  ලැබී තිබිණි.

"තාත්තා මම නෙදර්ලන්තේ ගියොත් ලංකාවට  එන්නේ කෝටිපතියෙක් වෙලා හැබැයි විපුල් ට වත් ලෙනදොරට වත් එකෙන් ලොකු දෙයක් වෙන්නේ නෑ.

  ඒත් මම  අරහේ  ගියොත් මට එච්චර  සල්ලි හම්බ වෙන එකක් නෑ හැබැයි  එයාලගේ  උනන්දුව තිබුනොත් විපුල් විතරක් නෙවෙයි ඔය මස්සිනා ලා හතර දෙනාම  ගොඩ දැම්මහැකි"

ඒ  පවුලේ අය ගොඩ දැමීමේ මගේ අනාගත බලාපොරොත්තුව සහ ඊට අදාල පොරොන්දුව තාත්තා  හට මා ලබා දුන් ආකාරයයි .



ඉන්පසුව ඒ වෙනුවෙන් සිදුවූ  දැවැන්ත  වැඩ පිළිවෙල ඉදිරියේදී බලා පොරොත්තු වන්න . දැන් අපි නැවතත්  පුවකාගේ  ණය  පියවීම දෙසට හැරෙමු.

අළුත් රටක කාත් කවුරුත් නොමැතිව  ගත වූ මුල්ම මාසය අතිශය දුෂ්කර එකක් විය.  

අපේ වියදම් අපිම පියවා ගැනීමට සිදුවීම.  අවුරුදු දෙකක දඟ මල්ලක් වූ සුපුන් සහ තවමත් කුලෑටි ගතියෙන් පසුවන නිම්මි නිවසේ දමා මුදල් සෙවීමේ  කාර්යය මටම කිරීමට සිදුවීම  මේ අතර ප්‍රධාන විය.

නෙදර්ලන්තයෙන්  ඉතිරි කරගෙන පැමිණි ඩොලර් විසිපන්දහසක් මගේ හිතේ ආරක්ෂාවට  තිබුණත්  එය වියදම් කිරීමේ බලාපොරොත්තුවක්  මා තුළවත් නිම්මි තුල වත් තිබුනේ නැත.

වදෙන් පොරෙන් මාසයක් ගතවූ තැන මම මගේ සම්පත් ගිණුම පරික්ෂා කළෙමි  හරියට  10  වෙනිදා වන විට පුවකා ගේ මුදල් මගේ ගිණුමට වැටි තිබිණි.

දුෂ්කර මාසයක් අවසානයේ මගේ සිතට සැනසීමක් ගෙන දෙන්නට පුවකා සමත් වී තිබේ.  ඒ මා හොඳ මිනිහෙක් යැයි ඔහු ගැන තිබු විශ්වාසය අකුරටම රැකීම  මගිනි.

දෙවැනි තුන්වැනි මාස ගත වන විට අපේ ජීවන රටාව කෙමෙන් කෙමෙන්  පිළිවෙලක් වන්නට විය.

ඒ අපේ අතිරේක අදායම් මාර්ගද  සෙමෙන් සෙමෙන් ඉහල යාමත් සමගයි.  පුවකාද හරියටම  මාසේ දහවෙනිදා  වන විට මගේ ණය  වාරිකය  සම්පත්  බැංකුවේ තැන්පත් කළේය.  

හරියටම  මාස දහයක් ගතවූ තැන  පුවක් තම තෙසක් රිය වෙනුවෙන් ගත් සම්පුර්න  ණය මුදලම ගෙවා දැම්මේය.

 මගේ මහාචාර්ය තුමාද  මට සුභ ආරංචියක්  ලබා දුන්නේය  .  ඒ මා පී. එච්. ඩි  සිසුවෙකු ලෙස ඇතුලත් කර  ඔහු ලියු රිසර්ච්  ග්‍රාන්ට් එක  ඔහුට ලැබී ඇති බවයි.. 

පුවකා  ණය පියවන අතරේ මම මගේ නෑදෑයින්  වෙනුවෙන් ගත්  "ණය"  පියවුනේ  එලෙසය. 


Sunday, 12 June 2016

ටින් ටුං ටින් මේ ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවයි



පසුගිය  දින කිහිපයේ පළවූ  කල්‍යාණ මිත්‍රගේ  මඩ ගුවන් විදුලි ප්‍රචාරයත්

රසිකලොගිස්ට්  යන්තමින් ගුවන් විදුලි ගැන කියා නැවතත්  ඔහුගේ මොබයිල් ෆෝන් සාකච්චාවට  පැමිණි මේ පොස්ට් එකත් දැක  හැත්තෑව- අසුව දශකයේ  ගුවන් විදුලිය  මා සිතේ අවදි වන්නට විය .

උදේ පාන්දර අවදිවන අපේ අම්මා ළිප ගිනි මොලවද්දී අපට රේඩියෝවේ හඬ ඇසේ .

ඒ ඇය කුස්සියට යද්දී සාලයේ වූ  සත පහේ බැටරි දමනා රේඩියෝවද  දමා යන බැවිණි.

ඈ එසේ කරන්නේ  ඉස්කෝලේ යන්නට ඉන්නා  අපව අවදි කරවන්නටයි.

පන්සිල් සහ සෙත් පිරිත් අවසානයේ විනාඩි  පහක "ධර්ම චින්තාවට " ට සවන් දෙමින් අවදිවන මා අම්මා තේ හදන තෙක්  කුස්සියේ ලිප් බොක්කේ හිඳ ගන්නෙමි.

අද උදැසන ධර්ම චින්තාව  පවත්වන්නේ පානදුරේ අරියධම්ම  ම හිමි පාණන් විසිනි

විනාඩි පහ අවසානයේ "දවසේ සිතුවිලි"  ආරම්භ වේ  සතියේ දවස් හයක්  ක්‍රිස්තියානි  පුජකයෙකු විසින් පවත්වන මෙය  සිකුරාදා  දිනවලට  වෙනස් ආරක්   ගනී

 "අස්ස්ලාම් අලෙයික් කුම්  ... ව්හම්තුල්ල්යි වබර කාතහුම් ... අසීමිත  දයාවන්ත  වුද.. අපරිමිත  කරුණාවන්ත  වුද .. අල්ලාහ් තාලා  ගේ  නාමයෙන් ආරම්භ කරමු.. "

අනෙකුත් ආගමික පුජකයින්ගේ වාග්  මාලාවන්ට  වඩා මේ වාග් මාලාව  මගේ සිත් ගත්තේ  එය මට අලුත්ම අද්දැකීමක්  නිසා විය යුතුය .

අනතුරුව "මොහම්මඩ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිවසම් තුමා" ගැන කියන කතාවද මගේ සිත් ගත් යෙදුමකි.

ඉන් පසුව උදා ගී ඇරඹෙයි.



විල්බට් ඇන්තනීගේ "හිරු පායා එන." ඒ  කාලේ  එහි නිතර  වාදනය වන ගීතයකි.

වික්ටර් රත්නායකගේ  රුවන් නිදන  තවත් එවැනිම  ගීතයකි.


ආර්ථික  වශයෙන්  ඉහළම තත්වයක  නොවූ ඒ කාලේ අපේ ජිවිත  ගැට ගහගන්න  අම්මා විඳිනා දුක ඉතා ලඟින්ම   දැනුණේ මටයි.

ඒ නිසාම  උදා ගී වල ඇසෙනා සුනිල් එදිරිසිංහගේ  මේ ගීතය  මගේ සිතට තදින්ම  කා වැදුනා කිව්වොත් එය අතිශෝක්තියක් නොවේ. 

චමින්ද රාජපක්ෂ  ඇතුළු  සහචර කල්ලියත් එක්ක ගැවසුණු මගේ හිතට  නැවතත්  අධ්‍යාපනයේ වටිනාකම කියා දුන්   මේ  ගීතය පොඩි කාලේ  මගේ  ආදර්ශ  ගීතයයි. 

 මෙන්න ඒ  ගීතය.





මම අපේ සුපුන්ට  මේ ගීතය කට පාඩම් කරවුවේ  වයස මාස පහේ සිටම රටෙන් පිට ජිවත්හ වූ ඔහුට  යන්තම් අවුරුදු  පහක් -හයක් වෙද්දීය.

සුනිල් ශාන්තයන් ගේ  ගීතද  මේ උදා ගී වල  නිතරම  වාදනය වුවා මතකය.

මේ ඒවා අතරින් මා ජීවිතය හැඩ ගස්වන්නට බොහෝ සේ බලපෑ  එක ගීතයකි.



සුනිල් ශාන්තයන්ගේ  තවත්  මා කැමති  ගීත දෙකක්   එකල ඇසුනේ  මෙසේය







ජාතික හැඟීම් පිබිදුනු  ගීත  මා නොඅසුවා  කිවොත් එය ලොකු මුසාවදයකි. මේ උදා ගී වලින් මා සිතට තදින් කා   වැදුණු එවැනි ගීතයකි.



නන්දා  මාලනිය  ගැයූ  මේ ගීතය  අපට ඒ දිනවල උදා  ගී වල නිතර ඇසුණු තවත්  ගීතයකි.


මේ මෑතකදී   ( 2013 ) අපේ  හාදයා  බුද්ධානු  භාවෙන  කියූ ආකාරයයි.





උදා  ගී  අවසාන වෙද්දී   වදෙන් පොරෙන් මුහුණ කට සෝදා ගන්නා අපට පාසැල් බසයට  දිව යා යුතු යැයි සන් කරන්නේ   මෙන්න මේ තාලයයි.

"ඩඩ්ලි ඩඩ්ලි ගෙදර ගෙදර

ඩඩ්ලි ඩඩ්ලි ගෙදර ගෙදර

ඩඩ්ලි ඩඩ්ලි ගෙදර ගෙදර

ඩඩ්ලි ඩඩ්ලි හූ හු......."

මේ ශ්‍රී ලංකා  ගුවන් විදුලි සංස්ථාවයි  උදෑ සන ප්‍රවුර්ති  ප්‍රකාශය  දැන්..

මේ තේමා වාදනය පසු කාලීනව

ඇන් ඇම්ට  පුළුවන්ද අලි ඇත්තු  එලවන්න

කොල්වින්ට  පුළුවන්ද අලි ඇත්තු පෙරලන්න

සිරිමාට  පුළුවන්ද අලි  ඇත්තු එලවන්න

සිරිමාට  පුළුවන්ද  අලි ඇත්තූ තූ... එලවන්න  යනුවෙන් වෙනස් විය ...

මේ වාදනය පැමිණීමෙන් පසු ගැයුණු තවත්  උදා ගීතයක්  මගේ සිත් ගත්තේ එහි රචකයා  රණසිංහ ප්‍රේමදාස අගමැති තුමා බව දැන දැනමය.

එච්. ආර්. ජෝතිපාල ගේ සමනළ මුදුණින්  ..ඒ  ගීතයයි.




Monday, 6 June 2016

අපේ කෙමිස්ට්‍රි ගුරුතුමා - සමන් අය්යා



ඒ  1987  වසරේ මුල්භාගයයි.  අප අ. පො.ස.  ( සා. පෙ. ) සමත්ව  උසස් පෙළ  පංති ආරම්භ වෙනතෙක්  ගෙදර ට වී සිටි කාලයකි .

අපේ හිතවතුන් වූ  සොමිල  කරඹවත්ත  සහ කදුරුගමුවේ  තාරක ඇතුළු අය  මේ වන විට  අළුතින් ආරම්භ වන උසස්  පෙළ  අතිරේක  පංති ගැන අවධානයෙන් පසුවුහ.

දිනක් මට කතා කල තාරක

"මචං  කවිඳු  කැබිල්ලෙවෙල  පන්සලේ අලුත් කෙමිස්ට්‍රි පංතියක් පටන් ගන්නවා මේ සෙනසුරාදා ඒකට යන්න වරෙන් "

යැයි පැවසීය.

මේ  ආරංචිය  කටින් කට පැතිරී අපේ අනෙක් හිතවතුන් වූ සද්දේ , ගැට්ටා  , තිලාන් හේවගේ ,  කමල්  ඇතුළු අපේ කල්ලියම   මේ පංතිය යන්නට තීරණය කලෝය.

මේ බව  අපේ සමන්ත  හා පැවසූවෙමි.

 සමන් අය්යාගේ  පංති  වලට  ඔහු සහභාගී  නොවූ  බවත් එහෙත් පාසැල් කාලය  අවසන් වී  ගෙදර සිටි කාලයේ  (විශ්ව විද්‍යාලයට යාමට පෙර )  ඔහු සමන් අය්යාට නිබන්ධන  ලියා දීමෙන් උදව් කල නිසා සමන් අය්යා  ඔහුව හොඳින් අඳුනන බවත් සමන්ත මා හා පැවසීය.

"හොඳ මනුස්සයා හැබයි  ටිකක් කේන්ති යනවා පරිස්සමින් හිටපන්."

යැයි  සමන්ත  මා හා  පැවසුවේ  සමන් අය්යාගේ පන්තියේ කලබල නොකර ඉන්නා ලෙසයි.

පළමු හමුවීම.


අදාළ සෙනසුරාදා උදා විය  . උදේ එකොළහට ආරම්භ වීමට තිබු පංතියට  අප පැමිණියේ නමය හමාර දහය වෙද්දීමය.

අප එහි  යන විටත්  උදේ පංතිය ආරම්භ වී තිබිණි.

පන්සලේ බණ මඩුවේ   කළු හීන්දෑරි මනුස්සයෙක්   කළු ලෑල්ලේ  යමක්   ලියමින් උගන්වනු පෙනේ.

ඒ 1986  උසස් පෙළ පටන්ගත්  ශිස්‍ය  කණ්ඩායමටය.

1986 කණ්ඩායමේ අබේරත්න , හේම ප්‍රියන්ත , ප්‍රසන්න  ඇතුළු පිරිස අප දෙස බලා සිනාසුනා මතකය.

"මචං .. ඔය ඉන්නේ සමන් අය්යා තමයි " කරඹේයා අපට  අපේ ගුරුතුමා හඳුන්වා දුන්නේය.

අපි කොට බිත්ති වලින් පෙනෙන  පංතිය පසුකර ගොස් පන්සලේ ගන්ටාර කුළුන ලඟ නැවතුනෙමු.

පන්තියේ දෙසීයක පමණ පිරිසක් සිටි වග මතකය.

ගන්ටාර කුළුන ලග රැස් වූ අප එකිනෙකාගේ බැගී ෂර්ට් , ෆ්ලිට් තුනේ කලිසම් ආදිය ගැන බොට්ටා  කියන ඇද කුද වලට සවන් දුන්නෙමු.

හා හා පුරා පංතිය ගිය ගමනට  මම ඇඳගෙන ගියේ  රාජුමාමාගේ නිල්පාට "හාරා" කලිසමක් සහ ඊටම
ගැලපෙන ලානිල් පාට කමිසයකි.



කමිසය සමන්තගේය.  එය යටින් හැඳි මේස් බැනියම පෙනෙන වර්ගයේ දුහුල් කමිසයකි .

සුරාජ් නිතරම් ඇන්දේ මෙවැනි කමිසයි.

සුරාජ් වැනි මොඩ් පොරවල් අතර මමද යන්තම් නොකැපී සිටියමි.

ඒ   රාජුමාමා සහ සමන්තට පින්සිදු වන්නට කිවොත් නිවැරදිය .

මගේ ඇඳුම උස කෙට්ටු ශරීරයට ගැලපෙන ලෙස තිබුණ බැවින් සහ සුරාජ්  මගේ අතිජාත මිත්‍රයෙකු බැවින් එම සභාවේ මමද පොරක් වීමි.

ඇඳුම් කතා අවසානයේ කෙල්ලෝ ගැන කතා කරන්නට පටන්  ගැනුනි.

ඒ වනවිටත් පැමිණ සිටි සිසුවියන් අතර සිටි තරමක් උසින් වැඩි කෙල්ලෙක් සහ මිටි කෙල්ලෙක් එක පොදීයට සිටිනු පෙන්වූ සුරාජ්....

"මචං අර බලපන් .. අර කෙල්ලෝ ටික දිහා ..

එතන ඉන්න උසම එකියි මිටීම එකියි හරියට ගලිවර් සහ ලිලිපුට්ටි වගේ "

ඇත්ත  නේන්නම්..  අනික් කොල්ලෝ හූමිටි තබති.

"හරි මචං  ...ඒ නම් දෙක උන් දෙන්නට නියමෙට ගැලපෙනවා එහෙනම් අපි ඒ දෙක අදම   ස්ථිර කරමු. "

මම යෝජනා කලෙමි .

එදා සිට මේ සිසුවියන් දෙදෙනා අප හැඳින් වුයේ "ගලිවර් සහ ලිලිපුට්" යන නම් වලිනි.

අප ගලිවර්ලා දෙස බලමින් සිටීනා අතර  උදේ පංතිය නිමා විය.

කොල්ලෝ කෙල්ලෝ එකා දෙන්නා බණ ශාලාව ඇතුළට ගමන් කරති.

අපේ ගැන්සිය  පන්තියේ මැද හරියට ගොස් වාඩිවූ අතර  කමල් සසරසිංහ , පොඩි රසික වැනි උනන්දුවෝ ඉස්සරහම  පේලි වල වාඩි වූහ  .

ඒ අසල සිටි ආටියා , සිසිත ඇතුළු පිරිසද මගේ උකුසු ඇසට අසුවිය.


පංතිය පටන් ගැනිණි. කබෝහය්ඩ්රේට් ගැන සමීකරණ ඉගැන්වූ සමන් අය්යා පොඩි පොඩි ප්‍රශ්න ඇසිය.

ඒ හැම එකකටම වගේ පැන පැන උත්තර දුන්නේ අපට පිටුපස පේලියේ සිටි චන්දිම නාමරත්න විසිනි.

අපි වරින් වර පිටිපස්සට හිස් හරවමින් නාමරත්නගේ  හරඹය රස වින්දෙමු.

" මේවා දැක්කම අපි මෙන්ස්ට්රුවලි  වැටෙනවා මචං".

"තොපිට නම්  කිසි ගානක් නෑ වගේ  .."

 සුරාජ්  අපේ ළඟ සිටි කුණු කුණු ගාන්නට විය.

ඒ අපි නොදන්නා කෙමිස්ට්‍රි  නාමයා  දැනගෙන සිටි බව දැකීමෙන් විශ්මයට පත් වීම නිසාය.

"ගණන් ගන්න එපා බං "

 අද පළවෙනි දවසනේ  මම වීරයා සේ පවසා කළුලෑල්ල දෙස නෙත්  යොමු කලෙමි.






යමක් තවදුරටත් පැහැදිලි කල සමන් අය්යා එක්වරම ප්‍රශ්නයක් ඇසුවේ මා දෙස බලමිනි .


"නාමරත්න  මම මේ අහන්නේ ඔයාගෙන් "

ඔහු මා දෙස චෝක් කෑල්ල දික් කරයි.

මම උඩ බිම බැලුවෙමි. කොල්ලෝ සමග  කයිවාරුවක සිටීමට  එකවරම  පිළිතුරක් හිතට  ආවේ නැත.


"මට අය්යා කිව්වා ඔයා එන බව.... සමන්ත නාමරත්න ඔයාගේ අය්යා නේද? "


ඔහු මා හඳුනාගත් බව මට ඒත්තු ගැන්වූයේය.

අපේ සමන්ත මට කිවූ දෙය යලි මතක් වුයේ එවිටය.

වැඩිය දඟලන්නේ  නැතිව ඉන්න ඕනෑ.

මම හිතහදා ගත්තෙමි.

මම වාසගම ලෙස පාවිච්චි කලේ ජයසිංහ නාමය වුවද අපේ අය්යා සමන්ත තම නමේ අගට  යෙදුවේ  අපේ තාත්තගේ නමයි .


ඒ නිසා එදා සිට අද දක්වාම සමන් අය්යා මා අමතන්නේ නාමරත්න යන නමිනි.

එහෙත් මගේ උප්පැන්නයේ  පියාගේ නම කියන තැන හැර කිසිම තැනක එවැනි නමක් සඳහන්ව නැත.

එදා සිට හැමදාම සමන් අය්යාට පෙනෙන වෙලාවට  මා හැසිරුනේ නියම නාමරත්න කෙනෙක් ලෙසිනි.

සමන් අය්යා අපේ සමහර පංති සගයින්ගෙන් මෙන්  මගෙන් ද  පංති ගාස්තු ගත්තේ නැත.

එය මගේ හිතට එක්කළේ සහනයකට වඩා ලොකු බරක් කිවොත් නිවැරදිය.

මොනවා නැතත් කෙමිස්ට්‍රි හොඳටම කලයුතු යැයි යන අභියෝගය මා හට ලැබුනේ මේ සිද්ධිය හේතු කොටගෙනයි.


පසු සටහන :


සමන් අය්යා ගැන මගේ මතකය අවධි කරන්නට හේතු වුයේ පසුගියදා  අපේ හිතවත් ව්‍යිදය  සාගර රත්නායක (තාරක )  මට එවූ ෆේස් බුක් පණිවිඩයකි.  

"සමන් අය්යාගේ  කිරීටක ධමනි දෙකක් හොඳටම බ්ලොක් වෙලා . 

ලඟදි නුවර ඉස්පිරිතාලේ කරපු  ඇන්ජියෝ එකකින් හොයාගෙන තියෙන්නේ . 

අඩුම  ගානේ ස්ටෙන්ට් දෙකක් වත් දාන්න  ඕනෑලු  ඉක්මනින්ම . මචං මේ පණිවිඩේ හැමෝටම යවපන් . 

ලක්ෂ   හත අටක් යන වැඩක්ලු. සමන් අය්යා කී දෙනෙකුට නොමිලේ ඉගැන්නුවාද? 

උඹ , මම , කරඹේ  අපි දන්නා  අය. තව නොදන්නා දොස්තරලා ඉංජිනේරුවෝ කොච්චර ඇත්ද ? "

තාරකයා දිගින් දිගටම  පණිවිඩ එවන්නට විය. 

"හරි .. හරි මම මොනවා හරි කරන්නම්.  අනික් එවුන්ටත් කියන්නම්  "  මම තාරක අස්වැසුයෙමි.

අනතුරුව පටන්ගත් ෆේස්බුක් පණිවිඩ හමුවේ උනන්දු වූ 86 කණ්ඩායමේ අබේරත්න අය්යා  ( දැනට කැනඩාවේ සිටින ) සමන් අය්යා සමග සම්බන්ධ වී තිබිණි. 

එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මමද සමන් අය්යා හා කතා කලෙමි.  ටියුෂන් එච්චරම සරු නැති බවත් ලක්ෂ ගණනක් හොයාගැනීම ප්‍රශ්නයක් බවත්  එහා අන්තයෙන් කියවිණි.



මිතුරු මිතුරියනි :



මේ අපේ කලගුණ සැලකීමේ අවස්ථාවයි.  මුදලට  වඩා  තමන් කරනා සේවය ගැන සිතු සමන් අය්යා නිසා බිහිවූ  දොස්තරවරු , ඉංජිනේරුවරු අද ලොව පුරා විසිරි සිටිති.

ගුරුවරු , බැංකු කරුවෝ , දත් දොස්තරවරුද  රාශියකි. 

කරුණාකර  හැකි ඉක්මනින්  පහත බැංකු ගිණුමට ඔබේ සහය පලකරන්න .  

එසේ කල පසු සාගර  , අබේරත්න  යන දෙදෙනාට  හෝ ඉඳුනිල්ට  ඔබේ  සහය ගැන විස්තර දන්වන්න . 

මගේ  මුහුණු පොතේ  පණිවිඩයක් මගින්ද  අපට දැන්විය හැකිය.

සමන් අය්යාද  ඔහුගේ බැංකු ගිණුමේ ප්‍රගතියඅපහට පවසනු ඇත.  


0773104355 හෝ 0711187791 අංක මගින් ඔහු හා සම්බන්ධ විය හැකිය.

මෙන්න ගිණුමේ විස්තර:



Account Name: W. S. Palitha

Account Number: 79279434

Bank: Bank of Ceylon

Branch: Ella Branch 








Saturday, 4 June 2016

අපේ ගමේ පශු සම්පත්



ඒ 2007  වසරේ ආරම්භයයි .   මා  උසස් අධ්‍යාපනයට  මෙරටට පැමිණ ගතවී තිබුණේ අවුරුද්දකටත් අඩු කාලයකි.

එතෙක්  මගේ   පුද්ගලික  වියදමින් ඉගෙන ගත් මට   අපේ  ලැබ්  එකෙන්  ජිවන වියදම් දීමනාවක්ද ගෙවන්නට  පටන් ගත්තේ   ඒ කාලයේමය.

හේතුව  ඔවුන්ට  ලැබුණු  රිස්ච්ජ් ග්‍රාන්ට්  එකේ  පි. එච්. ඩි. අයදුම්කරු ලෙස මටත් ගානක් වෙන්කර තිබීමයි. 

නිම්මිට තවමත්  වාහන  පැදවීමට  නොහැකිවීම  අපේ අතිරේක  අදායම්  මාර්ග වලට  සෑහෙන බලපෑමක් විය.
තාත්තා වත් ගෙන්වා ගත්තා නම් ඇයට  රියදුරු බලපත්‍රය පමනක් නොව රැකියාවක් ආරම්භ කිරීමටද ඉඩකඩ සැලසෙනු ඇත. 

මාසික ගෙවීම්  ආරම්භ වීමත් සමග  අපේ  අදායම  තරමක්  ඉහළ ගිය බැවින් මගේ හිතට  තවත් සැලසුමක් පැමිණියේය.

"දැන් වෙලාව හොඳයි  අපේ මස්සිනාලා  ටිකට එහෙම උදව් කරන්න. ඒත් ඉංග්‍රීසි බැරුව  එකෙකුට වත් මෙහෙ එන්න බෑනේ . 

මුලින් තාත්තා ගෙන්න ගන්නවා  මෙහාට . ඊට පස්සේ එයා ලව්වා අනිත් අයව  ( මස්සිනාලා ටික ෆෝම්  කරවනවා. " .

මේ සිතිවිල්ලේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අපේ තාත්තා අප සිටි රටට   පැමිණියේය. 

 ඒ සමගම  මම විශ්ව විද්‍යාලයට  ගිය පසු ඔහුට  එන කම්මැලිකම  / ලංකාව ගැන මතක් වෙන එක  ආදිය මග හරවන්නට  වැඩ පිළිවෙලක් අවශ්‍ය විය.

ඒ වෙනුවෙන්  තාත්තාගේ හිත  ගමේ නිතර ගැවසෙන අන්දමේ  ව්‍යාපෘතියක් ගැන සිත යොමු කලෙමි.

ඒ අනුව  අපේ  නෑදෑයින්ට  උදව්  කළහැකි යමක්  සහ  අනෙකුත් ගම්  වැසියන්ට  උදව්  කල හැකි අයුරක් ගැන සිතන්නට අවශ්‍ය විය.

නෑදෑයින්ට  උදව් කිරීම  තාත්තා  මා සමග සිටිද්දීමත්  ගම හැදීමේ  වැඩකටයුතු  ඒ කාලයේදී ඔහු සමග සකච්චා  කරමින් සිටීමත් පමණක් කිරීමත් මගේ අදහස විය.


මේ ක්‍රියාදාමය  අවසානයේ  බිහිවූ මූලික  ව්‍යපෘති  දෙකකි. 

1.  ලෙනදොර සහ අපේ නංගිලා බැඳපු  මස්සිනාලා  ටිකට  ඉංග්‍රීසි (  IELTS සඳහා )  සහ මේසන් වැඩ  ( Brick Layering )  ඉගැන්වීම ඉන් එක් ව්‍යාපෘතියකි.

මෙය මගේ පුද්ගලික වියදමින් සිදු කෙරුනේ තාත්තා මේ රටේ සිටියදීමය. ( මේවෙනුවෙන් අප ගිය දිගු ගමනේ  කතාව ඉදිරියේදී බලා පොරොත්තු වන්න .

එය කොටස් කිහිපයකින් යුත් මෙගා  බ්ලොග් පොස්ට් එකක්  වනු නොඅණුමානය.



2.  අපේ ගමේ   සමාජ සංවර්ධන  ( ග්‍රාමීය සංවර්ධන ) ව්‍යාපෘතියක්  ආරම්භ  කිරීම ඒ අනෙක් වැඩ පිළිවෙලයි.

 එය ආරම්භ වුයේ තාත්තා නැවත ලංකාවට ගියාට පසුවයි. 


තාත්තා මෙහි සිටි මාස දහය ( අවුරුද්දකට  විසා ගෙන පැමිණියද  මාස දහයකින් පසු ඔහු නැවත ලංකාවට  යන්නට තීරණය කළේය ) තුල ක්‍රියාවට  නැංවුයේ  ලෙන්දොරලා ට  ඉංග්‍රීසි , පරිගණක සහ මේසන් වැඩ ඉගැන්වීමයි. 

මල්දෙණියේ  ග්‍රාමීය සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය  ආරම්භ වුයේ 2008 ජුලි අගෝස්තු කාලයේ තාත්තා නැවතත් ලංකාවට ලඟා වීමත් සමගයි. 

එහෙත් තාත්තා මෙහි සිටි මුළු කාලයේම ඔහුගේ හිසට එකිනෙකට වෙනස් සංවර්ධන සැලසුම් යෝජනා කරමින්  ඔහු අපේ ගමේ හිතින් ජිවත් කරවීම දිගටම කරගෙන ගියෙමි.

ඒ සඳහා  මේ ග්‍රාමීය සංවර්ධන  යෝජනාව  මට මහත් සේ ප්‍රයෝජනවත් විය.


මේවා තාත්තා සමග සාකච්චා කරමින් කාලය  ගත කරන අතරේ  විශ්ව විද්‍යාලයේ  වැඩත් , අතිරේක රැකියාත්  කරමින් නිම්මිට  රියදුරු  බලපත්‍රයක්  සහ ඇයට   වැඩිහිටියන්ට  සැලකීමේ හෙද  පාඨ මාලාවක් කරවුයෙමි.

ඒ සඳහා තාත්තගේ  ආගමනය මහත් පිටිවහලක් වුයේ  ඔහු  අප දෙදෙනා නිවසේ නැති අතරේ නොම්බර එකේ චන්ඩියෙකු වූ අපේ සුපුන්  ( එවිට ඔහුගේ වයස  අවුරුදු  3කි ) බලාගැනීම  නිසයි.. 

ගම ගොඩනැගීමේ  යෝජනා 







මෙහිදී  මගේ ප්‍රධානම  බලාපොරොත්තුව වුයේ  ගමේ  ළමයින්ට හොඳ අධ්‍යාපනයක්  ලබා දෙන අතරම ඔවුන්ගේ දෙමව්පියන්ට හොඳ අදායම් මාර්ග ඇති කිරීමයි.


ඒ වෙනුවෙන්  තාත්තා සහ මා එකතුව සකස් කල සැලසුමට අනුව පහත සඳහන්  යෝජනා ඇතුලත් විය .



1. කිරඹ ඔය - මල්දෙණිය , අසල ඇති කේෂන් වත්ත  යන ගම්මාන වලින් එන ප්‍රාථමික වයසේ සිසුන්ට ( 11 වසර දක්වා ) නොමිලේ ඉංග්‍රීසි අධ්‍යාපනය ලබා දීම ( සති අන්තයේ පැවැත්වෙන පන්තියක් මගින්)

2. එම සිසුන්ට නොමිලේ පරිගණක පුහුණුව ලබා දීම.( සති අන්තයේ පැවැත්වෙන පන්තියක් මගින්)

3. කිරිහරක්  හැදීමට කැමති පවුල් තෝරා ඔවුන්ට නොමිලයේ  උසස් තත්වයේ  කිරි හරක් ලබා දීම.

4. ඒ  හරක් ගෙන් ලැබෙන  ගොම සහ  ගෙවල් වලින් ඉවතලන  කුණු යොදාගෙන  නිවෙස් වලම  කොම්පෝස්ට්  නිපදවීම.

5. මීමැසි පාලනයට  කැමති පවුල් වලට තම ගෙවත්තේ  තැබීමට  නොමිලේ  මීමැසි පෙට්ටි ලබා දීම. 

6.  හැම නිවසකම  කෙසෙල් ගස් දෙක බැගින් සහ කොස් පැලය මගින් සිටුවීම.

7. හැම නිවසකම  කුඩා ගෙවතු වගාවක් පවත්වාගෙන යෑමට  ගැමියන් උනන්දු කිරීම 

5  නොමිලේ  වුෂු  පාඨ මාලාවක් (අපේ පොඩිම මස්සිනා ස්වෙච්චා වෙන් ඉදිරිපත් වීම නිසා.  සති අන්තයේ පංති වලට  නොමිලේ  වුෂු  පාඨ මාලාවක්ද  එකතුවිය)   



මේ යෝජනා මාලාව  ක්‍රියාත්මක කිරීමේ වගකීම  තාත්තා ට  නොදී අපේ  ගමේ තවත් සමාජ සේවයට කැමති  අයෙක් වූ  සුවඳරත්න  අය්යාට දීමට  තීරණය  කලෙමි. 

 ඔහු තාත්තට  වඩා  වයසින් අඩු වීමත්  මා  විශ්වාස  කල පරිදි ඔහු තාත්තා තරම්ම තදබල ශ්‍රී ලංකා කාරයෙකු නොවීමත්  ඒ තීරණය  ගැනීමට  හේතු පාදක විය.

මෙහිදී මට අවශය වුයේ  ශ්‍රී ලංකා යුඇන්පී  ලෙස බෙදී වෙන් වී තිබු අපේ ගම් දෙකේ පක්ෂ භේදයකින් තොරව  කාර්යය  සිදු කිරීමයි.

තාත්තලා සුවඳේ ලා හොඳ වැඩ කලා වුවද  ඔවුන් ශ්‍රී ලංකා කාරයින් වීම  මේ වැඩේ හොඳකමට  බලපෑමක්  කරනු ඇතැයි මා සිත තුල වූ බිය ඊට හේතුවයි.

ඒ ඔවුන් තමන්ට පක්ෂ මිනිසුන් තෝරා ගනු ඇතායි යන සැකයටත්  වඩා ගම් තුලානේ අයගේ චින්තන රටාව දන්නා බැවිනි.

ඔවුන් බොහෝ විට සිතන්නේ "මියක් කඩන්නේ අත ලෙව කන්න නෙවෙයි  නේ "  යන අර්ථය ඇතිව බව මා හොඳින් දන්නා කාරණයකි.

අප කල දේවල් වල  එවැනි ලාභ ප්‍රයෝජන කිසිවක් ගැන සිතේ නොතිබුනත් ගැමියන් එවැනි දේ සිතිය හැකි බැවින් පක්ෂ පාට පමණක් නොව ජාති භේද ද නොසලකා මෙය සිදුවිය යුතූ බව මාගේ අදහස විය.

ඒ නිසාම ශ්‍රී ලංකා , යු ඇන් පි  දෙපැත්තේම ඉන්න අයට  ඔවුන්ගේ  ආර්ථික තත්ත්වයත්  ඊට අමතරව හරකෙක් හැදීමට ඇති කැමැත්තත්  සලකා බලා  සතුන් ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියෙමි.

ඊට අමතරව අසල පිහිටි තේ වත්තේ ලැයිම් කාමර වල සිටිනා ද්‍රවිඩ පවුල් කිහිපයකටද  හරක් ලබා දෙන ලෙස උපදෙස් දුන්නෙමි.

එපමණක් නොව හරකෙක් ලබා දීමේදී හෝ මීමැසි පෙට්ටි ලබා දීමේදී   අප ඔවුන්ට  උදව්වක් උපකාරයක්  කරනවා කියා කිවයුතු නැති බව මගේ අදහස විය.

ඒ වෙනුවට එවා ලබන්නා අපේ වැඩ පිළිවෙල ක්‍රියාත්මක  කීරීමට දක්වන්නේ  මහත් උපකාරයක් බව මතක් කරන්නැයි මම සුවඳේ අය්යට පැවසුවෙමි.

ගමේ සියළුම ළමුන් ඉංග්‍රීසි , පරිගණක සහ  වුෂු පංතියට  යොමු කරවන ලෙසද  ඉල්ලා සිටියෙමි.

පංතිය ආරම්භක අවස්ථාවේදී සිසු සිසුවියන් හැත්තා පහක් එයට සහභාගී වූහ. ඒ අතර මල්දෙණිය සහ කිරඹ ඔය ගම් දෙකේ සියළුම නිවෙස් වල ළමුන්  වූහ.

ඉංග්‍රීසි ඉගැන්වූ ගුරුතුමා ( ඔහු අසල රජයේ පාසැලක ඉංග්‍රීසි ගුරුවරයෙකි ) මාසික දීමනාවක් ( රුපියල් 3000ක් ) ගෙවූ අතර එය පසුකාලීනව පන්දහස දක්වා වැඩි කළෙමු.

අනෙක් ගුරුවරුන් දෙදෙනා ඉදිරිපත් වුයේ ස්වෙච්චාවෙනි .

රුපියල් 29500 ක්  ගෙවා  පරණ ලැප්ටොප්  පරිගණයක්  රැගෙන දුන්නේ පරිගණක පංතිය වෙනුවෙනි.

හරක් ව්‍යාපෘතියේ මුල් සතුන් පස් හයදෙනාම ලබා දෙන්නට සිදු වුයේ මගේ පුද්ගලික මුදල් වලිනි .






මුල්ම හරකා 


ඉහත  යෝජනා මාලාවේ  එක ප්‍රධාන  යෝජනවක්  වූ පශුසම්පත  දියුණු කිරීමේ  වැඩ  පිළිවෙල මුලින්ම  ආරම්භ කලෙමි.  

මට  ස්ථිර මාසික අදායමක්  ලැබීමේ  ප්‍රීතිය  නිමිත්තෙන් වෙන් කල රුපියල්  පනස්  දාහක  මුදල  ඒ වෙනුවෙන්  මුලින්ම  වැය කලෙමි.



මුල්ම  හරකා  අපේ ගමේ  සිරිසේන අය්යාට  දෙන්නට  තීරණය  කලේ  සුවඳේ අය්යා , තාත්තා ඇතුළු පිරිසක් විසිනි. සිරිසේන අය්යා  අපේ  ගමේ හංදියේ කඩයක්  කල බුරුස්  මාමාගේ  පුතෙකි.  ඔහු ගමේ සිටිනා ප්‍රභලම එක් සත්  ජාතික පාක්ෂිකයෙකි.

                                චමින්දගේ  මාමා  ( නම නොදනිමි )  තම  තාවකාලික  ගාල අසල 













අපට නෑදෑ කමක් නැති අයටත් , සුවඳේ අය්යා කැමති අකමැති හැමෝටමත්   ( ශ්‍රී ලංකා යුඇන්පී භේදයකින් තොරව) කේෂන් වත්තේ  දෙමළ කම්කරුවන්ටත්  හරක්  ලබා දෙන ලෙස මා ඉල්ලීමක් කලේ  සුවඳේ අය්යා සහ තාත්තා  වැඩිපුර  නෑදෑයින්ට  අදිනා බවක් දැනුණු නිසාය.

මුල්ම  හරක් ලාභියා ලෙස   අපේ ලොකු තාත්තගේ  දුවෙක් හා විවාහ වී සිටි  සිරිසේන තෝරා ගැනුනේ ඔහු දැක්වූ අධික උනන්දුව නිසා බව කියවිණි.

සිරි සේන අය්යා හරකා හදන අතර ලැබෙන කිරි  මිල්කෝ හෝ නෙස්ලේ වෑන් වලට නොදී ගමේ අයටම බෙදා දෙන්නයි ( මුදලට)  මම ඉල්ලීමක් කලෙමි.

කිරි බෙදා දීම සඳහා ජේන් අක්කලා මැණිකේ සහ තවත් කාන්තාවක්  යෙදවුයෙමි. ඒ සුවඳේ සහ අපේ තාත්තගේ  මැදිහත් වීමත් ඇතිවය.

දවස්  කිහිපයක්  ගමේ කිරි විකිණීම ජයටම කෙරීගෙන ගියේ අප කුඩා කාලේ මෙන් නැවතත්  නැවුම් කිරි විදුරුවක රස ගමේ කැමති කෙනෙකුට  ලබා ගන්නට ඉඩ සලසමිනි.

එහෙත් හිස්ටි හැටියේම සිරිසේන ගමට කිරි විකිණීම  නවතා දැමිය.

ඒ වෙනුවට  ඔහු මිල්කෝ වැන් එකට කිරිදෙන්නට  පටන්ගෙන තිබුණි

ගමට කිරි විකිනීමේ අදහසට  සිරිසේන නම්මා ගැනීමට සුවන්දෙට  නොහැකි වූ අතර මට දුරකථන ඇමතුම් හරහා සිරිසේන ට මෙය පැහැදිලි කරන්නට සිදු විය.

"මල්ලී ගමේ ගෑනුන්ට කිරි දුන්නේ දවස් පහයි . වැස්සිගේ කිරි බුරුල්ල පුපුරලා ගියා ඇස්වහ  කටවහ වැදිලා  "
සිරි සේන අය්යා තම හදිසි වෙනස් වීමට  හේතුව ලෙස මට පැවසුවේය.

"කිරි බුරුල්ල පුපුරලා නම්  පශුවෛද්‍යවරයා ලඟට යන්න. ගමට කිරිදෙන එක නවත් වන්න එපා "

මම ඔහුගෙන් ඉල්ලා සිටියෙමි.

පසුකලෙක  සිරිසේන අය්යා  සුවඳේ සමග විරසක වූ අතර  අපේ හරකා නැවත  සංවිධානයට  ලබාදෙන්නට  ද වග බලාගත්තේය.

අද වනවිට  ඊට කලින් හරක් නොහැදු  සිරිසේන අය්යා  සාර්ථක  කිරි ගොවියෙකි. ඒ  අප පෙන්වා දුන් පාරේ  තමා තනිවම ගමන් කිරීමේ  ප්‍රතිඵලයක්  වශයෙනි.

දෙවන  සහ තුන්වන කිරි ගොවියෝ 


අපේ  දෙවන හරකා ලබා දුන්නේ  ජයසිංහ නමට  කිසිදු සම්බන්ධයක්  නැති  අපට  දුරින් හෝ නෑදෑකමක් නැති අයෙකුටයි.

ඒ ගමේ අහිංසක පවුලක කෙනෙක්  වූ  චමින්ද විජේසේකරටයි .

චමින්දලා  දේශපාලනමය වශයෙන් යුඇන්පී එකට බර බව මාගේ හැඟීමයි.

චමින්දගේ අය්යා   නිලන්ත  විවාහ වී සිටින්නේ  සෝමේ අය්යා ගේ  ලොකු දුවත් සමගය.

නිලන්ත  යුඇන්පී සාමාජිකයෙක් බැවින් චමින්දද  එවැනි ප්‍රවනතාවයක්  පෙන්වන්නේ යැයි සුවඳේ ලාගේ උපකල්පනය  වන්නට ඇත.






මේ වනවිට  අපේ තාත්තා කෙලින්ම  ව්‍යාපෘතියට  සම්බන්ධ නොවූ බැවින් සියළු තීරණ ගැනුනේ සුවඳේ අය්යා  මගිනි.
  

අපේ ව්‍යාපෘතියේ තුන්වන හරක්  ලාභියා   සිරිතිලක නම් වූ අයෙකි.    ඔහුට එක හරකෙක් නොව හරක් තිදෙනෙක්ම  ලබා දීම සිදුවිය.

 ඒ මගේ  එතරම්ම  කැමැත්තක් නැතිව තිබියදීයි.

"සිරි  මල්ලි දක්ෂයා . එයාට රස්සාවකුත් නැති නිසා මේ වැඩේ හොඳින්ම කරනවා කියලා කිව්වා "

සුවඳේ මා අස් වැසුවේ සිරිතිලක  ව්‍යාපෘතියේ සාර්ථකම  කිරි ගොවියා විය හැකි බව කියමිනි.

සිරිතිලක ජයසිංහ අපේ  ලොකු තාත්තාගේ තුන්වන පුතාය.

සිරිතිලක ඒ වනවිට උතුරු නැගෙනහිර යුද්ධය අතර තුර සිදුවූ  කිසියම් අකටයුත්තකට  වැරදි කරු වී වැඩ තහනම් වී සිටියේය.

ඔහු ඒ වන විට  විශේෂ කාර්ය බලකායේ සාජන්  වරයෙකි.   මා දන්නා පරිදි ඔහු නැවතත් පොලිසියේ  සේවයේ පිහිටුවා තිබේ

ඒ  අදාළ    සිද්ධියට  ඔහුගේ  සම්බන්ධයක්  නැති  බව පරීක්ෂණ වලින් සනාථ වීමෙන් පසුවය

ඔහුගේ පියා වූ  පාලේ ලොකු තාත්තා ජයසිංහ පවුලේ සිටි   එකම යුඇන්පී  පාක්ෂිකයා විය.

මා පවුලට සම්බන්ධ අයට  සතුන් දිය යුතු නැති බව කියද්දීත් සුවඳේ අය්යා සිරිතිලකට හරක් තුන්දෙනෙක්ම දුන්නා මතකය.

ඒ මේ හරක් වෙනුවෙන් වැය වන්නේ මගේ පුද්ගලික මුදල් බව හොඳින් දන්නා නිසා විය හැකි යැයි මා අනුමාන කලෙමි.

"අපේ එකාගේ සල්ලි අපේ එකෙකුට දෙනවා " යන සිතිවිල්ල ඔහු තුල තිබෙන්නට ඇත.

ඒ නිසාමදෝ  ඔහු සිරිතිලකට නිව් ජර්සි වර්ගයේ හොඳම හරක්  දී චමින්දට  දුන්නේ දුඹුරු පැහැති දෙමුහුන් වර්ගයක එකෙකි.

මා කොතරම් ගමේ අනික් අයට  හරක් දීපන් කීවද සුවඳේ අය්යා  කැරකි ගොස් නැවතුනේ  නෑදෑයෙක් ළඟමය.

නෑදා කම් පක්ෂ සබඳකම් නැති දෙදෙනෙක් ලෙස මගේ පෙරැත්තය නිසා හරක් ලාභීන් වූ  චමින්දත් ඔහුගේ පුංචි අම්මාගේ මහත්තයත්  තවමත් සාර්ථක කිරි ගොවින් ලෙස අපේ ගමේ සිටිති.


එහෙත් ඉහත කී සිරිතිලක හරක් ට වල් කැපීමට අමාරු බවත් , වල් ඇදීමට ලෑන්ඩ් මාස්ටරයක් අවශ්‍ය බවත් කියා සුවඳේ ට කරදර කරන්නට  වැඩි කාලයක් ගියේ නැත.

එසේ නොවුනොත් හරක් තිදෙනා විකුණා දමන බවටද ඔහු තර්ජනය කරන්නට විය.

පසුව ඔහුගෙන් සිදුවූ කරදර ඉවසුනු බැරි වූ සුවඳේ අය්යා මට කරදර කරන්නට වුයේ

"චුටි මල්ලි මේකට මොකක් හරි පිලියමක් යොදන්න" කියමිනි.

එපා කියද්දී අහක යන නයි රෙද්ද පල්ලේ දාගත් සුවඳේ සහ අපේ තාත්තලා ගැන දුක් වූ මා

"එහෙනම් සිරිතිලකට කියන්න හරක් ටික විකුනලා මුදල් සුවඳේ අය්යාගේ  අරමුදලට දෙන්න කියලා "

 යැයි පැවසුවෙමි .

අවසානයේ  මගේ මුදල් වලින් රැගෙන දුන් හරක් තිදෙනා විකුණා ලැබුණු මුදල ලෙස ඔහු සුවඳේ අය්යාට රුපියල්  හතලිස් දාහක්  ලබා දී තිබුණි.


එහෙත්  චමින්ද ඇතුළු අනික් කිරි කරුවන්ට  කිරි වෑන් එක ලඟදි ආරංචි වී  තිබුණේ  විකුණු මුදල රුපියල් හැටදහසක්  බවත්  ඉන් විසිදහසක්  සිරිතිලක  ලබාගෙන ඇති බවත්ය.




චමින්ද  විජේසේකර - 2008 සිට අද දක්වාම  තම  කිරි කර්මාන්තය  සාර්ථකව  කරගෙන  යයි.  




චමින්දගේ  ගාල අසල ඇති ගොමගොඩ 


පසුකාලීනව  අප සිටි ප්‍රාන්තයේ නවක සංක්‍රමණික ශ්‍රී ලාංකිකයින්  පිරිසක්  එකතු කරගෙන  සංවිධානයක් පිහිටුවා ගත්තේ  මේ ව්‍යපෘති  ඉදිරියට  කරගෙන  යෑමට මගේ මුදල් පමනක්     ප්‍රමාණවත්  නොවන බැව් තේරුන නිසයි.


එයට නම ඉදිරිපත් කලේ  මගේ උදව්වෙන් තාවකාලික රැකියාවකට  ගිය නිසා අප සමග අත්වැල් බැඳගත්  "විස්කම්  "  විසිනි.  

විස්කම් ආදී ආනන්දියෙකු  බව පැවසුවා මතකය.  ඒ අනුව අපේ සංවිධානය  " Friends in Need  Adelaide 
" ලෙස නම් කෙරිණි. 

එහි සාමාජිකයින්  ( වැඩි පිරිසක්  අප මෙන් වැඩිදුර  අධ්‍යාපනය  ලැබීමට  මෙරටට  පැමිණි ශිෂ්‍ය පවුල් විය )  එකතු වී  ලබා දුන්  ඉවතලන බෝතල් සහ  කෑන්  ප්‍රතිචක්‍රීය කිරීමෙන් ලැබෙන  මුදල  අපේ  අරමුදලට  යොදා ගත්තෙමි.

එමෙන්ම මේ සමාජිකයින් බොහෝ දෙනෙක් මගේ උදව් උපකාර ඇතිව තාවකාලික රැකියා ආදියට  ගිය අය වූහ.

 මුලදී   බෝතල් , කෑන්  එතරම් ලොකු  ප්‍රමාණයක් ප්‍රතිචක්‍රීය  කරණය සඳහා     එකතු වුණේ නැති බැවින් මාසික වියදම් සහ  හරක් මිලදී ගැනීම සිදු කෙරුනේ  මගේ පුද්ගලික  මුදල් වලිනි.



එහෙත් අපේ නෑදෑයින් ගෙන්  බේරීම සඳහා ඒ  මුදල් එවුයේ මා පුද්ගලිකව නොව සංවිධානයකින් යැයි කියන ලෙස සුවඳේ අය්යාට උපදෙස් දුන්නෙමි.

පසු කලෙක අපේ බෝතල් අදායම වැඩිවන්නට විය. ඒ  අළුත පැමිණි ශිෂ්‍ය යුවලක් මගේ ව්‍යායාමයේ අගය සත්‍ය ලෙසම තේරුම් ගැනීමත් සමගිනි.

ඔවුන් විවිධ  සුපර් මාර්කට් පිරිසිදු කර නැවත නිවසට එද්දී ( රෑ දෙකට තුනට පමණ) අපේ යුනිට් එක පිහිටි කොටසේ මගේ මෝටර් රථය අසලින් බෝතල් තිහ හතලිහක  පමණ බෑග් එකක් දමා යන්නට පුරුදු වූහ.

ටින් බෝතල් සියයක් යනු ඩොලර් 10කි  . ඒ අනුව ඒ දෙදෙනා සිටි කාලයේ  සංවිධානයේ අදායම  සීග්‍රයෙන් ඉහළ ගියේය  

මේ සියල්ල සුවඳේ අය්යට  පවසා  නිතර නිතර දුරකථන ඇමතුම් ගත්තෙමි .

ඒ අප ගමේ අයගේ සුභ සෙත වෙනුවෙන් කරන්නාවූ මේ ක්‍රියාව එතරම්  ලෙහෙසි පහසු නැති බවද මතක් කර දෙමිනි.

එහෙත් ඔහු ව්‍යාපෘතිය  ආරම්භ කලේ  ගම පුරා ලොකු ප්‍රචාරයක්  කරමිනි.

සමහර විට සිරිතිලක ලාට  එහෙම මේ නිසා අප අධික අදායමක් ලබනා සංවිධානයක් යැයි වැරදි වැටහීමක් ඇතිවන්නට ඇත.

ටින් බෝතල් ප්‍රතිචක්‍රීකරණය කර මුදල්  එකතු කල අපගෙන් ලෑන්ඩ් මාස්ටර් ඉල්ලන්නට ඔහු පෙළඹෙන්නට ඇත්තේ එබැවින් විය යුතුය. 

සුවඳේ අය්යා  අප ව්‍යාපෘතිය වෙනුවෙන්  සකස් කල පොත් පිංචක්  මා අතට  පත්වී තිබේ .

එහි කියනා හැටියට අප විද්වත් සංවිධානයකි.  

ලොකු අදායමක්  උපයන  සංවිධානයක් විය හැකි බවට ඉඟි පළකර තිබුණේ නැත්තේද නොවේ. 



ඒ කාලේ  අපේ  ගමේ නියෝජිතයා  වූ සුවඳේ අය්යා   පසුකාලයක   අපේ වැඩ වලින්  ඈත්  වී ගියේය . එහෙත් චමින්ද  සහ  ඔහුගේ    බාප්පා ළඟ තවමත්  අපදුන් පශු සම්පත් රැඳී පවතී.   

සිරිසේන  අය්යා තමාගේම  වූ  කිරිහරක්  ටිකක් බලාගෙන  සාර්ථකව  රටේ සංවර්ධනයට  දායක වෙයි. 

අපේ  හරක්  විකුණා දැමු සිරිතිලක නැවතත්  විශේෂ කාර්ය බලකායේ සේවයට එක් වී  සිටි. 



ඇමුණුම . : මේ  දිනවල බ්ලොග් අවකාසයේ  ලොකුම  පෙරළිකාරයා තම දෙවැනි බ්ලොග් පොස්ටුවේ සඳහන් කල  කරුණු  නිසා මගේ මතකය  අපේ ගමේ පශු  සම්පත්  වෙත  ඇදීගිය  බව කිව යුතුය,