Follow by Email

Monday, 18 September 2017

ස්වර්ණා ගේ අමුතු හිසේ කැක්කුම




ස්වර්ණා විවාහක කාන්තාවකි. මැදිවියේ පසු වූ ඇය පාසැල් වයසේ වු දරුවන් දෙදෙනෙකු ගේ මවකි.

ස්වර්ණාගේ සැමියා මෑතක රජයේ රැකියාවකට ඇතුල් වූයේ තරඟ විභාගයකින් සමත් වීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසයි.

රැකියාව ලැබීමට  පෙර නිවසේ අසලම පිහිටි කුඹුරු යායේ වගා කටයුතු කල ඔහු රජයේ රැකියාවක නිරත වූ ස්වර්ණාගේ ගේ දොර වැඩ වලටද  උදව් කලේය.

සැමියාගේ නව රැකියාව කාර්යාලයක ලිපිකරු තනතුරකි.

එතෙක් ඇඟ පත වෙහෙසා වැඩ කරමින් සිටි ස්වර්ණාගේ සැමියා බලා ඉඳිද්දී තරබාරු වන්නට පටන් ගත්තේ අලුත් රැකියාවේ තිබූ වැඩ අධික කමත් , රෑ බෝ වන තුරු අතිකාල සේවයේ යෙදීමත් නිසා ඉස්සර මෙන් අත පය වෙහෙසා කරන කිසිදු වැඩක් කරන්නට ඔහු හට වෙලාවක් නැති නිසා විය යුතුය.

එමෙන්ම ඉස්සර මෙන් තම බිරිඳගේ ඉවුම් පිහුම් වලට තබා ලමයින්ගේ වැඩ කටයුතු ගැන  හොයා  බලන්නට වත් ඔහුට වෙලාවක් නොතිබිණි.

සැමියාගේ නව රැකියාවත් ළමුන්ගේ අධ්‍යාපන කටයුතුත් නිසා ස්වර්ණාගේ ජීවිතය  ඉස්සරට වඩා කාර්යබහුල වන්නට විය.

"ඔයා අදත් වැඩ ඇරෙද්දි රෑ වෙනවද?  "

"ඔව් ඔව් මට අද පැය දෙක තුනක් ඕ ටී කරන්න වෙනවා. "

"අද මම පොඩිදුව පන්ති ගෙනියන්නත් ඕනේ.

ලොකුදුවගේ ඉස්කෝලෙ රැස්වීමට යන්නත් තියෙනවා අද"

"හරි හරි ස්වර්ණා  මටත් කන්තෝරුවේ වැඩ ගොඩගැහිලා ඔයා කොහොමහරි යන්න බලන්නකෝ"

සැමියා නව රැකියාව ඉතා උවමනාවෙන් කරන්නෙකි.

ඒ නිසාම  මෑතක සිට ස්වර්ණා කලයුතු වැඩ රාජාකාරි අධික වී ඇති බවවත් ඔහුට නොවැටහේ.

වෙනදාට වඩා වෙහෙස වී  වැඩ කිරීමටත් කිසිවකුගේ උදව්වක් නැතිව ගේ දොර වැඩ කිරිමටත් දැන් ස්වර්ණා ට සිදු වී තිබේ.

අම්මලා තාත්තලා නිතර නිතර ඈ හා කතා කළත් මෙවැනි දුෂ්කරතාවයක් ඇති බවක් ඇය ඔවුන් සමඟ වත් පැවසුයේ නැත.

කාලය හෙමින් හෙමින් ගලා ගියේ ස්වර්ණා  සහ පවුලට තවත් ගැටලුවක් ඇති කරමිනි.

මෙතෙක් සෞඛ්‍ය සම්පන්න ජීවිතයක් ගත කල ඇයගේ සැමියා හදිසි හෘදය ආබාධයකට ගොදුරු වන්නේ මේ අතරයි.



ස්වර්ණා ගේ ප්‍රශ්න ගොන්නට සැමියා ගේ අනාගත හෘදයාබාධ ඇතිවීමේ අවධානමද එකතු විය.


සැමියාගේ හදිසි රෝගී තත්ත්වය නිසා ඔහුට සතියක් පමණ රෝහල් ගතවී සිටින්නටද සිදු විය.

වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර ලබා නිවසට පැමිණි සැමියා පුරුදු පරිදි තම රැකියාව පටන් ගත්තේය.

ලමයින් දෙදෙනා ද ඉගෙනීමේ වැඩ හොඳින් කරගෙන යති.

 ස්වර්ණා ගේ නිවසේ කටයුතු නැවතත් සාමාන්‍ය අතට හැරෙමින් පවතී.

එහෙත් ස්වර්ණාට කිසියම් අමුත්තක් දැනෙන්නට විය.

හිසේ ඇතුලින් ඇති වූ කැක්කුමක් ම යැයි කිවනොහැකි අමුතු ගතියක් ඇයට දැනෙන්නට ගත්තේ මේ අතරයි.

"මගේ ඔලුව රිදෙනවා ඒයි. කැක්කුමකටත් වඩා නිකන් බර ගතියක් වගේ තමයි දැනෙන්නේ . "

ඇය තම හිසේ කැක්කුම ගැන සිය ස්වාමියාට සැලකර සිටියාය.

"පැනඩෝල් දෙකක් අරන් බැලුවේ නැද්ද ? හෙම්බිරිස්සාව වත් හැදෙන්න එනවද දන්නේ නෑ?"

  ඔහු ඇයට යෝජනා කලේ මේ පොඩි ඔලුවේ කැක්කුමක් විය යුතු යැයි සිතමිනි.

"පැන්ඩෝල් , ඩිස්ප්‍රීන් හැම එකම ගත්තා .

දැන් සෑහෙන දවසක් වෙනවා මේ කැක්කුමට.

ඔයාට වැඩත්  වැඩියි , ක්ලිනික් යන්න අරවා මේවා කරදරත් වැඩි නිසා මම කියන්නැතුව හිටියා. "

"එහෙම නම් බලා ඉඳලා හරියන්නේ නෑ ස්පෙෂලිස්ට් කෙනෙක් වත් අල්ලමු.

මම ආරෝග්‍යා එකේ වෙලාවක් ඉල්ලගන්නම්"

මුලින්ම කායික රෝග විශේෂඥයෙක් දෙවනුව ස්නායු රෝග ආදි වශයෙන් බොහෝ වෛද්‍ය වරුන් චැනල් කෙරිණි.

එහෙත් ස්වර්ණා ගේ හිස් කැක්කුම එසේමය.

මේ අතර ඇගේ හිතවත් නැන්දා කෙනෙක් මේ හිසේරදය ගැන දැන ගත්තාය.

ඇයගේ පුතා වෛද්‍යවරයෙකි.

"ඉන්නකෝ දුවේ මම අපේ පුතාගෙන් අහලා බලන්න කවුද මේකට අල්ලන්න හොඳම ස්පෙෂලිස්ට් කියලා ?

 ඔයාලා හොයන්නේ ඊඑන් ටී සර්ජන් කෙනෙක් ගැන් කිව්වා නේද?

මම  අපේ පුතාගෙන් අහලා බලන්නම්කෝ කවුද මේ හිස් කැක්කුම ගැන බලන්න හොඳ කියලා"

මේ ආකාරයට ස්වර්ණා ගේ හිසේ කැක්කුම  ඇගේ හිතවත් වෛද්‍යවරයෙකු  අතට පැමිණියේය.

ඔහු තම මවට පැවසුවේ තමාට  ස්වර්ණා  අක්කා සමඟ පෞද්ගලිකව කතා කල යුතු බවත්, ඉන් අනතුරුව ඇය යායුතු  විශේෂඥ වෛද්‍යවරයා ගැන තීරණය කල හැකි බවත්ය.

මේ වනවිටත් ඈ යායුතු වන්නේ මානසික රෝග විශේෂඥයකු වෙත විය හැකි බවට ඔහු තම මවට ඉඟි පලකලේය.

අනතුරුව එළැඹියේ මේ නෑදෑ දොස්තර මල්ලී සහ ස්වර්ණා අක්කා අතර ඇතිවූ කතා බහයි.

"අක්කේ කොහොමද?

අපේ අම්මා කිව්වා ඔයාට කාලෙක ඉඳලා අඩුවෙන්නේ නැති හිසේ කැක්කුමක් තියෙනවා කියලා?

ඩොක්ටර්ස්ලා කිහිප දෙනෙක් ගාවටම ගියාලු නේද?"

"ඔව් මල්ලී දැන් සෑහෙන කාලයක් වෙනවා. අය්ය ලෙඩ වුණ දවස් වල වගේ තමයි තදටම දැනුණේ."

ඔහුට තමා මවට කල ඉඟිය හරි විය හැකි බව වැටහෙන්නට විය . කෙලින්ම කතාවට බැසිය යුතු යැයි ඔහු තීරණය කලේ ඒ අනුවයි.

අක්කේ මේ කෝල් එකෙන් කතා කරන දේවල් දන්නේ අපි දෙන්නා විතරයි.

අපි කතාකරන දේවල් කිසි දෙයක් මම අම්මාට වත් වෙන කාට වත් කියන්නේ නෑ.

ඔයාගේ හෝ වෙන කෙනෙකුගේ ජීවිතයට අනතුරක් වෙන දෙයක් කියවුණොත් විතරයි මට මේ ගැන තව කෙනෙකුට කියන්න වෙන්නේ .

දැන් මම අහන ප්‍රශ්න වලට ඇත්තම උත්තර දෙන්න ඔයාගෙ ඩොක්ටර්ට කියනවා වගේ හිතලා.

"ඔයාට ඔළුවේ මේ අමුතු ගතිය දැනෙන්න පටන් අරන් කොච්චර කල් වෙනවද?  "

"මාස දෙක -තුනක් විතර"

"ඒක කක්කුමක්ම නෙවෙයි කිව්වනේ? එහෙමනම් මොනවගේද ඔයාට දැනෙන්නේ? "

"කියන්න තේරෙන්නේ නෑ මල්ලී  හරි අමුතු ගතියක් "

"එහෙමනම් මම මෙහෙම ඇහුවට කලබල වෙන්න එපා මට ඇත්තටම ඔයාට දැනෙන දේ දැනගනන ඕනෑ . ඒකයි මම මේ ප්‍රශ්න අහන්නේ."

"ඔයාට තද කණගාටුවක් ඔක්කොම එපාවෙලා වගේ හැඟීමක් දැනෙනවාද? "

" ඔව් මල්ලි මට එහෙම දැනෙනවා "

" භය හිතෙන දේවල් දැනෙනවද? මෙහෙම ඉන්නවට වඩා හොඳයි මැරිලා ගියානම් වගේ කියලා එහෙම හිතෙන ගතියක් ?"

"ඔව් ඔව් එහෙමත් හිතෙනවා . කිසිදෙයක් කරන්න හිතෙන්නේ නෑ . ඔක්කොම එපා වෙලා වගේ හිතෙනවා. "

"මම මෙහෙම ඇහුවට මොකුත් හිතන්න එපා මම හිතන රෝග තත්තවයද තියෙන්නේ කියලා දැනගන්නයි අහන්නේ
මහත්තයා එක්ක එකතු වෙන්න වත් වැඩි කැමැත්තක් නෑ වගේද හිතෙන්නේ "

" හරියට හරි මල්ලී ඒකටත් මේ මාස දෙක තුන පුරාම කිසි කැමැත්තක් නැති ගතියක් තමයි දැනුනේ "

"ඔයා කිව්වනේ මැරිලා ගියා නම් හොඳයි කියලා හිතුණා කියලා  ඒක කරන්නේ කොහොමද කියලා හිතල බැලුවද ? සැලසුම් මොනවා හරි සකස් කරනවා වගේ ?"

" නෑ .. මට නිතර නිතර එහෙම හිතෙන කොට භය හිතුණා . ඒකයි මම අය්යට කිව්වේ මගේ ඔලුවේ අමුතු ගතියක් තියෙනවා කියලා "

"මට හිතෙන්නේ ඔයාට විශාදය (depression ) කියන තත්ත්වය වගෙයි ඇතිවෙලා තියෙන්නේ .

ඒක මොළයේ රසායනික ද්‍රව්‍ය වල වෙනස් කමක් සිදුවිමෙනුයි ඇතිවෙන්නේ .

මේකත් අපිට ශරීරයේ ඇති වන ලෙඩ වගේම එකක් .

හැබැයි රසායනික වෙනස් කම බලපාන්නේ අපේ මනසට .

ඒ නිසා තමයි ඔය ඔයාට ඔය අධික කණගාටුවක් , හැමදේම එපා වෙලා වගේ දැනීමක් වගේම  සියදිවි හානි කරගන්න එක වඩා හොඳයි වගේ දේවල් දැනෙන්නේ .

මේකට  මානසික රෝග විශේෂඥකෙනෙක් මුණ ගැහෙන ඒකයි කරන්න ඕනේ .

මම දන්නා කෙනෙක් ඉන්නවා .

 එයා කෙලින්ම ගිහින් හම්බවෙලා කතා කරන්න .

එයා ඔක්කොම කරලා දෙයි.

තව දෙයක්,  ඔය වගේ  ලෙඩක් තියෙනවා කියලා අනික් අයට කියන්න  ගොඩක් මිනිස්සු කැමති නෑ.

ඒත් ඔයාට සමීප කිහිප දෙනෙක් මේක දැනගන්න එක හොඳයි.

 විශේෂයෙන් ඔයාගේ මහත්තයයි අම්මා තාත්තා දෙන්න වගේ "

මේ සාකච්චාවෙන් පසුව  ස්වර්ණා මානසික යෙකු වෙත යොමු වූ අතර ඇයගේ  මගපෙන්වීම යටතේ  ප්‍රතිකාර පටන් ගැනුණි.

ඇයගේ සේවා ආයතනයෙන්   ස්වර්ණාට නිවාඩු ලබා ගැනීමට අවසර ලැබුණි ( වැළඳුන රෝගය කුමක්දැයි ඔවුන්ට පැවසීමට අවශ්‍ය වුයේ නැත ).

සති කිහිපයක් ප්‍රතිකාර ලබද්දී ඇයගේ හිසේ තිබු අමුතු ගතිය අඩු වූ අතර ඇය නැවතත් පුරුදු පරිදි වැඩට ගියාය .


විශාදය ඇති බව දැනගන්නේ කොහොමද  ( ඊළඟ කොටසින්) 

Saturday, 26 August 2017

මා කියූ පාසැල් ගී



මම බාලාංශයේ සිට තුන්වන ශ්‍රේණිය දක්වා ගියේ අපේ ගමේ ඉස්කොලේ වු බණ්ඩාරවෙල බ/කිරිඔරුව විද්‍යාලයට.. 

ඊයේ රාත්‍රී හදිසියේම ඒ ඉස්කොලේ යද්දී අපි කියපු පාසැල් ගීය මතක් වුණා....

සැරදේවා!! සැරදේවා!!
වොරැඳේවා !! වොරැඳේවා !!
බ/කිරිඔරුව විදුහල් මව පේ...
ආසිරි ලබා ගෙනේ --ආසිරි ලබා ගෙනේ -
ගාමිණි ගජබා මහ පැරකුම්බා
පෙර විසු හෙළයන් දිය දදබැන්දා
ඒ පෙර හෙළයන් ගිය මඟ පා
සුරු විරු දරුවන් බිහි කරවා..
දෙස බස හා ...
රැස සඳහා
සැරදේවා!! සැරදේවා!!
වොරැඳේවා !! වොරැඳේවා !!
බ/කිරිඔරුව විදුහල් මව පේ...
ආසිරි ලබා ගෙනේ --ආසිරි ලබා ගෙනේ....





දෙවෙනියට ( හතර සහ පහ ශ්‍රේණි දෙකේ/ශිස්‍යත්වේ සමත්වෙන තෙක්) ගියේ බණ්ඩාරවෙල ධර්මාශෝක විද්‍යාලයට . ඒ කාලේ ඒ ඉස්කොලේ හැඳින් වුණේ බණ්ඩාරවෙල කනිෂ්ඨ ද්වීතියික විද්යාලයය යන නමින්... මේ එහි පාසැල් ගීතයේ මුල් හරිය...

සිරි දැරු ලකඟන නලලට තිලකය වන් සුන්දර ඌවේ..... බණ්ඩාරවෙල යායේ... 




තුන් වෙනි සහ අවසානයට ගියේ බණ්ඩාරවෙල මධ්‍ය මහා විද්යාලයට  ( හය ශ්‍රේණියේ සිට උසස්පෙළ සමත් වී විශ්ව විද්‍යාලයට යන තෙක්)



මේ එහි පාසැල් ගීයේ මුල් හරිය...

බැති කුසුම් පුදා - අදරින් සැමදා

ඔබෙ පා නමදිමු - දොහොත් නගා.....

වර්තමානයේ මේ පාසැල් තුනම තිබෙන ප්‍රදේශ උමා ඔය බහු කාර්ය යෝජනා ක්‍රමයේ ඵල විපාක නිසා ජල හිඟයට සහ නාය යෑම් ආදී තර්ජන වලට මුහුණ දීලයි තියෙන්නේ..



Thursday, 24 August 2017

හරි ලස්සන පුංචි කාමරේ



කාලෙකින් යමක් ලියන්න බැරි වුණා. පසුගිය දිනවල ජීවිතය හිතුවාට වඩා කාර්යබහුල වීම  එසේ  වීමට ප්‍රධාන හේතුවක්.

තව තව සුළු  සුළු හේතුත් තිබුණා. එහෙත් යන්තම් ඉඩක් ලැබුණු ගමන් යමක් ලියන්නයි හිතාගෙන හිටියේ.

අද ලියවෙන්නේ තරමක වෙනස් කතාවක්.

අප ඔස්ට්‍රේලියාවට පැමිණ වසර දෙක තුනක් ගතවෙද්දී සිදු වූ සිද්ධි දාමයක් තමයි  මේකතාවට පාදක වෙන්නේ.

අපි එතකොට හිටියේ ඔස්ට්‍රේලියාවේ ඇඩිලේඩ් නුවර. මම මගේ ආචාර්ය උපාධියට අදාල පර්යේෂණ කරන කාලේ.

අපි ඇඩිලේඩ් නගරයේ තිබුණ අවුරුදු උත්සවයට සහභාගී වෙන්න ගිහින් හිටියේ.

එහෙම දවස්  වලට අනිවාර්යයෙන් අලුතින් මෙහේ පදිංචියට ආ ශ්‍රී ලාංකිකයින් කිහිප දෙනෙක්ම හඳුනා ගන්න ලැබෙනවා.

අවුරුදු හතරක දඟ මල්ලක් වූ සුපුන් වාහනයේ පිටුපස අසුනේ ඇති ළදරු අසුනේ ගැටගසා ගත් නිම්මිත් මමත් කිරිබත් දීසියක් සහ ලුණු මිරිසක්ද රැගෙන අවුරුදු උළෙල පැවැති පාසැල් ක්‍රීඩාංගනය බලා පිටත් වුණා.



ඩොක්ටර් සහබන්ධු හමුවීම




අපගෙනා කිරිබත් පිඟාන සංවිධායක නෝනා කෙනෙකුට දුන් අප දෙදෙනා අවුරුදු සිරි විඳිමින් සිටි සහෝදර ජනතාව සමඟ එකතු වුණා.

අවුරුදු උත්සවය ජයටම යයි. ඒ වනවිට අවුරුදු හතරක් වයස වූ අපේ පුතා කඩියෙකු මෙන් ඒ මේ අත දිව යයි.

සුපුන් බලා ගැනීම මට බාර කල නිම්මී ඇඩිලේඩ් නුවර ශ්‍රී ලාංකික ජනතාව හඳුනා ගනිමින් සිටියි.

සුපුන් දෙස දෙනෙත් රඳවාගෙන සිටිමුත් අසල ගැවසුණ අනෙකුත් ලාංකික හිතවතුන් සමඟද කතා බහට එකතු වී සිටි මට නිම්මි කොහේදැයි නිච්චියක් නැති මොහොතකි.

හදිසියේම සෙනඟ අතරින් මතු වූ නිම්මී මා සහ සුපුන් සිටි දෙසට දිව ආවේ

"ඒයි මේ  මට හම්බවුණා අලුතින්  මෙහාට ආපු කරාපිටියේ   ඩොක්ටර් කෙනෙක්?

විදේශ පුහුණුවට ලු ආවේ. ලංකාවේ සිශ්‍යත්වයකින්.

හැබැයි ටිකක් වයස පාටයි.

සමහර විට ඔයා අඳුරනවා ඇති කතා කරලා බලන්න"

යැයි කියමිණි.

"නෑ මට එහෙම අලුතින් ආපු කෙනෙක් නම්  හම්බවුණේ නෑ.

කොහෙද ඉතිං මේ සකබඹරේත් එක්ක ගැවසෙද්දි මනුස්සයෙකුට කතා කරන්න වෙලාවක් තියෙනවැයි?"

'හරි පොඩ්ඩක් ඉන්නකෝ මම ගිහිල්ලා කට්ටිය එක්කං එන්න.

නෝනයි , මහත්තයයි ළමයි දෙන්නයි ඉන්නේ පවුළේ.

නෝනා තමයි ඉගෙන ගන්න ඇවිල්ලා තියෙන්නේ. මහත්තයත් නියෝජ්‍ය අධ්‍යක්ෂක කෙනෙක් ලු."

සෙනඟ අතරින්  නොපෙනී ගිය නිම්මි නැවතත් මා වෙත ලඟා වූයේ

 අවුරුදු පනස් ගණන් වලපමණ පසුවේ යැයි සිතිය හැකි ශ්‍රී ලාංකික යුවළක් සහ ඔවුන්ගේ දරු දෙදෙනා සමඟයි.

එදා එලෙස  හඳුනා ගත්තේ රාජකීය ඇඩිලේඩ්  රෝහලේ අක්ෂි රෝග ඒකකයට පැමිණි ප්‍රේමලතා අක්කා සහ ඇයගේ ස්වාමි පුරුෂයා වූ සහබන්දු නම් රොහල් පරිපාලන සේවයේ සිටි කෙනෙකි.

මේ දෙදෙනා ඇඩිලේඩ් වල අප දැක සිටි අනෙක් වෛද්‍ය වරුන් මෙන් නොව ඉතා ලෙංගතු කමකින් නිම්මි සහ මා සමඟ කතා කරන්නට වූහ.

මේ මෙහිදී දකින්නට නොලැබෙන තරම් අධික ලෙංගතු කමකින්  කතා  කිරීමේ ගතිය  මා පසු කලෙක හඳුනාගත් පරිදි ඔස්ට්‍රේලියාවට ඉතා මෑතක ලඟා වූ ශ්‍රී ලාංකිකයින් හඳුනා ගැනීමට පහසුම ලක්ෂණය යයි.

හමුවූ මුල් දවසේම අප සමඟ කුළුපග වූ සහබන්දු අය්යා හට අපේ නිවසට එන ලෙස ආරාධනා කල මා ඔහුගේ පාළුව යන්නට අපේ තාත්තා සමඟ කතා බහ කරන්නට පුලුවන් බවද මතක් කර දුන්නෙමි.

ඒ  "මල්ලී මෙහේ හරි පාළුයි නේද? මම පොලොන්නරුවේ ඩිරෙක්ටර් වෙලා ඉන්න කාලේ නම් මගේ වැඩට හිටිය ඇටෙන්ඩන් උන්නැහේ සෙනසුරාදාට එහෙම නියම පාටි සෙට් කරනවා"

 යැයි කියමින් ඔහු "තමාට දැනෙන පාළුව" කුමක්දැයි මට හරියටම හැඟවූ නිසයි.

සහබන්දු අය්යාගේ රස කතා (හරි ලස්සන කාමරේ)





සහබන්දු සහ ප්‍රේමලතා ඇතුලු පවුලේ අය අපේ නිවසට එනවිට තාත්තත් මමත් සහබන්දු ගේ පාළු කැපීමට අවශ්‍ය කලමනා ආදිය සකස් කර අවසන් . 

නිම්මිත් කුස්සිය පැත්තේ බරටම වැඩ. 

"ආ කවිඳු මල්ලී . මල්ලිලාට නම් ජය පාටයි" 

කියමින් අසල ඇති පුටුවක් ඇදගත් සහබන්දු අය්යා තාත්තා සහ මා සකස් කර තිබූ සංග්‍රහ මේසය ලඟින් වාඩි වුණා.

"නේද චූටිපුතා,  අපිට කොහෙන්ද පොළොන්නරුවේ ඩිරෙක්ටර් මහත්තුරුන්ට වගේ ගෝනමස් එහෙම ? 

ෆුඩ්ලෑන්ඩ් එකෙන් ගෙනෙන ඒවා තමයි ඉතිං"

 කියමින් සහබන්දු ගේ පාළු කපන්නා ලෙස පත් කර සිටි තාත්තා කතාවට එක් වුණා.

ගන්න ගන්න පුතා  කියමින් රන්වන් පැහැ දියර පිරවූ වීදුරුවක් සහබන්දු වෙත දිගු කල තාත්තා සාදය ආරම්භ කලා.  

අමද්‍යප සංගමයේ අයෙක් වූ මම ෆුඩ්ලෑන්ඩ් බයිට් කමින් කතා බහට එකතු වුණා. 

ලංකාවේ සෞඛ්‍ය සේවය සහ විදේශ සිශ්‍යත්ව ආදිය ගැන කතා කරමින් ඇරඹි සංවාදය පැමිණ තිබුනේ රසවත් තැනකටයි.

ඒ රෝහල් පරිපාලකයෙකු ලෙස සහබන්දු සහ පවුල නිවාඩු ගතකල හැටි සහ විනෝද වු හැටි කියමින් සහබන්දු සභාව රසවත් කරමින් සිටි මොහොතකි.

"කවිඳු මල්ලි දන්නවද අපේ මිනිස්ට්‍රියේ තියෙන සර්කිට් බන්ගලෝ ගැන?

අපි නිවාඩුවකට ගියොත් නවතින්නෙම ඒවයින් එකකම තමයි.

ගියපාර අපි කතරගම ට්‍රිප් එකක් ගිහිල්ලා මාර වැඩේනේ වුණේ මල්ලී.

අපි ගියේ හදිස්සියේමයි.

ඒත් ඉතිං මම අහවල් ඉස්පිරිතාලේ ඩිරෙක්ටර් කිව්වම ඔය මිනිස්සු කොහොම හරි අපිට කාමරයක් දෙනවා.

ඒ විශ්වාසේ පිට කතරගම සර්කිට් බන්ග්ලෝ එකට ගියා.

එදා අපි යනකොට කාමර ඔක්කොම බුක් කරලා කිව්වා.

 ඔතන අපි නිතරම යන තැනක් නිසා මම ටිකක් දන්නවා.

මමත් එකින් එක රූම් බල බලා ඉස්සරහට ගියා එකක් හරි වේකන්ට් එකක් තියේද බලන්න.

මම හිතුවා හරි අපෙ හොඳ වෙලාව තමයි .

මෙන්න තියෙනවා එළකිරි ටිකට හදපු අලුත්ම අලුත් කාමරයක්.

බාත් රූම් එක එහෙම සැපටම හදලා.

විල්ලුද දාලා , අලුත් දොර , ජනෙල් තිර දාලා

ටිප් ටොප් එකට හදපු කාමරයක්.

ලොකු උන්නැහේ මේ කාමරේ අලුතින් ද හැදුවේ? මේක ඉස්සර තිබුණේ නෑ නේ? 

මම වැඩට හිටපු මෑන් ගෙන් ඇහුවා."

"මහත්තයා ඕක හැදුවේ අලුත් මිනිස්ටර් නේ .

එයා අමාත්‍යාංශේ තියෙන හැම සර්කිට් බන්ග්ලෝ එකකම වගේ ඔහොම රෑම් එකක් ගානේ හැදුවලු. "

ෂා  මිනිස්ටර් නියමයි නේ .

ඉතිං මේ රූම් එක නිකං වහලා තියාගෙන ඉන්නේ? මේක දෙන්නකෝ අපිට අද රෑට ඉන්න?"

කියලා මම මෑන්ස්ට කිව්වා.

"අම්මෝ මහත්තයා මේක නම් දෙන්න බෑ . මේක මිනිස්ටර්ට වෙන් කරලා තියෙන්නේ. "

කියලා කියපි මිනිහා.

"ඉතිං මනුස්සයෝ මිනිස්ටර් එනවද හැමදාම මේකේ ඉන්න ?

අනික කලිං කියලා නෙවෙයිද එන්නේ?

ඔන්න ඔහේ මේක අපිට දෙනවා"

 මම ආයිත් පොරට කිව්වා.

"සර්ලානම් කියයි මිනිස්ටර් ගේ හැටි අපිනේ දන්නේ?

එයාට වෙලාවක් කළාවක් රැයක් දවාලක් නෑ තරුණ ගෑණු ළමයෙක් හම්බවුණ ගමන් අරන් එනවා මෙහාට කොයිවෙලේ එනවද දන්නේ නෑ .

අපි පැය 24 ම රෙඩි පිට ඉන්න ඔය කාමරේ වේකෙන්ට් තියාගෙන. "

මිනිහා කාමරේ දෙන්නම බෑම කියනවා.

ඉතිං අන්තිමට මොකද කලේ?  වෙන කොහාට හරි ගියාද? 

සහබන්දු ගේ රස කතාව පතුළේ හිටිය මම ඔහුට බාධා කළා.

" පිස්සුද මල්ලි?

මිනිස්ටර් ආවොත් අපි එළියට යන්නම් කියලා අපි කොහොම හරි ඒ ලස්සන කාමරේ ඉල්ලා ගත්තා."

කණගාටුවට  කරුණක් වුවත් සහබන්දු අය්යා එදා රස කර කර පැවසුවේ අපේ පළාතේ මිනිසුන් තවමත් චන්ද දි දී තමන්ට සේවය කරන්නට කියා පර්ලිමේන්තු යවන ප්‍රසිද්ධ ඇමති වරයෙකුගේ කැරැට්ටුවයි.